“Niemand kan iets leren tenzij hij het leren wil en ergens gelooft dat hij het nodig heeft.”

Dit is een van de zinnen uit het boek ‘Een cursus in wonderen.’ Een boek dat zo vaak werd genoemd in andere boeken die ik las, dat ik er nieuwsgierig naar werd. Ik wist dat het een dik boek was. Met een tekstboek. Een handboek. En een werkboek met 365 lessen. Een les voor iedere dag, een jaar lang. Dat vond ik nogal wat. Op een dag voelde ik dat ik er aan wilde beginnen, vroeg en kreeg het boek voor mijn verjaardag (vorig jaar maart) en begon. Bij les 1:

“Niets wat ik in deze kamer [in deze straat, uit dit raam op deze plek] zie betekent iets.”

Daar begon mijn reis om opnieuw te kijken naar de wereld zoals ik ‘m kende. Of dacht te kennen.
Sinds een paar weken heb ik het boek uit. In ieder geval het werkboek. Sommige lessen voelden fijn en bevrijdend. Andere waren irritant en ik kon er -op dat moment- weinig mee. Alles was leerzaam. Het was een fijne en wonderlijke reis. Heel bijzonder ook, dat ik hier ruim een jaar bijna iedere dag mee bezig ben geweest. Het in mijn leven heb geïntegreerd.
Het tekstboek ( dat bestaat uit 689 pagina’s) heb ik nog niet uit. Daaruit lees ik soms stukjes. Een paar zinnen of bladzijdes zijn steeds genoeg om even mee vooruit te kunnen.

Mensen die het boek bij mij zagen liggen, of wisten dat er ik er mee bezig was, noemden het soms ‘dat dikke, rare boek over God.’ Het boek gaat inderdaad ook over God, maar niet een God die bij een religie of geloof hoort. Het gaat over het Goddelijke in ons allemaal. God kan je ook lezen als: liefde, het universum, de levensbron. Of een ander woord waar je zelf iets mee hebt. Het is een cursus waarin je leert wonderen te geven en ontvangen. Het leert je te kijken vanuit liefde (je ware aard) in plaats van angst (je ego).

Het boek gaat over verbondenheid tussen alle mensen. Keuzes maken. Kiezen voor leven en kijken vanuit liefde. Het gaat over om je heen kijken en écht zien wat er is. Binnen in je en buiten je. Het gaat over de grote en kleine wonderen die er iedere dag, ieder moment, zijn. Als je ze wil zien. Er open voor staat om ze te zien.

Hoe wil jij leven? Wat is jouw boodschap aan jezelf, en aan anderen?

“Iedereen onderwijst, en wel de hele tijd.
Dat is een verantwoordelijkheid die je onvermijdelijk op je neemt zodra je zelfs maar één standpunt aanvaardt, en niemand is in staat zijn leven in te richten zonder een of ander denksysteem. Als je eenmaal enig denksysteem ontwikkeld hebt, leef je ernaar en onderwijs je het ook.”

Wat je ziet, is wie je bent. En wat je bent, is wat je doet. Ergens klinkt het zo simpel. En ergens is het zo krachtig en waardevol. Het geeft je de mogelijkheid om te kiezen voor jezelf. Vanuit jezelf. En voor anderen. Vanuit een gevoel van liefde, vertrouwen en rust. In plaats van vanuit angst, onzekerheid en spanning.

“Zij die zeker zijn, zijn volmaakt kalm, omdat ze niet in twijfel verkeren.”

Het mooie van boeken vind ik, dat ze zo naadloos kunnen aansluiten op wat je bezig houdt. Het geeft antwoorden op vragen die je hebt. Je leest iets nieuws waardoor je overtuigingen door elkaar geschud worden en je weer opnieuw naar jezelf en de wereld kijkt. Je leest iets wat je al eerder heb gelezen of gehoord, maar dan in een andere vorm. De ‘Cursus in wonderen’ heeft alles van dit, en nog zoveel meer.

Kijk om je heen, zie hoe het leven zich vormt en ontdek wat voor wonderlijke ‘toevalligheden’ er zijn.
Alles kan een wonder zijn. Alles.

“Een wonder gaat nooit verloren. Het kan vele mensen raken die je niet eens hebt ontmoet en onvoorstelbare veranderingen teweegbrengen in situaties waar jij je niet eens van bewust bent.”

Er verder induiken:
– de ‘Cursus in wonderen’ is te koop, maar ook online te bekijken
– een van de wonderen is, dat ik het afgelopen jaar nog verder in de stof kon duiken, doordat ik Lisa Portengen heb geholpen met het uittypen van een aantal van de dagelijkse telefoon gesprekken die zij 100 dagen lang had met Koos Janson over de lessen van de cursus. Daar is een mooi en handzaam boek van verschenen: ‘Het regent geluk‘.