Categorie: allerlei (Page 1 of 22)

Dingen waar ik me over verbaas

In het algemeen vind ik de wereld een mooie plek en zie ik overal iets positiefs in. Ik richt me ook graag daarop, omdat ik geloof dat alles wat je aandacht geeft, groeit.

Maar er zijn van die dingen…. Daar vind ik wat van. En verbaas me erover. Ik probeer er geen oordeel over te hebben. En dat lukt me het ene moment beter dan het andere.

Een lijstje, in totaal willekeurige volgorde:

Meer lezen

Kijkend op een mobiel in plaats van ergens echt te zijn

Alleen aan een tafeltje zittend, was ik afwisselend aan het lezen en om me heen aan het kijken. Mijn blik viel regelmatig op twee mensen, een jongen en een meisje, die samen aan een tafel zaten. Steeds als ik keek, keken zij beiden op hun mobiel. Volledig geconcentreerd op wat ze daarop aan het doen waren. Gedachteloos namen ze soms een hap van wat er op hun bord lag.

Het stemde me ineens treurig.

Meer lezen

En ineens ben je in het moment

In het moment mindful leven kan zo ongrijpbaar klinken. Alles lijkt voorbij voordat je doorhad dat je er in zat. Misschien heb je momenten dat het voelt alsof je meer in het moment leeft. Momenten dat je je wat bewuster lijkt van alles dan anders. Maar vaak lijkt een uur, een dag, een week, een maand, een jaar ineens zo voorbij gevlogen.

Op zoek naar bewustwording kan het namelijk lijken alsof je juist steeds minder in het nu leeft.

Meer lezen

Wie ben ik om de leefomgeving van levende wezens overhoop te halen?

Dat vroeg ik me af toen ik vanochtend aan het werk was in mijn eigen tuintje. Zittend op de grond trok ik er onkruid weg. Met een klein schoffeltje ploegde ik de grond een beetje, om zo de diepere wortels los te wrikken.

Ondertussen zag ik kleine, krioelende beestjes in diverse vormen en maten. Ik had hun omgeving door de war gehaald en ze leken te rennen voor hun leven. Binnensmonds mompelde ik naar ze: ‘ik doe je geen kwaad, je kan dadelijk een nieuw plekje uitzoeken hier’.

Maar eerlijk gezegd had ik geen idee.

Meer lezen

De behoefte aan schrijven

Schrijven vind ik een wonderlijk iets. En vooral hoe ik ermee omga. Als ik diep naar binnen kijk, voel en weet ik dat schrijven is wat ik het liefst doe. En toch komt het er heel vaak niet van.

Inspiratie heb ik genoeg, dat merk ik iedere keer dat ik er wel voor ga zitten, achter de laptop, of met pen en papier voor mijn neus.

Urgentie voel ik eigenlijk ook genoeg, vaak heb ik het idee dat schrijven mijn manier is om met de wereld en alles wat erin gebeurt om te gaan. Door taal en woorden te delen kan ik op mijn manier bijdragen aan wat ik belangrijk vind. Aan hoe ik denk – en voel- dat de wereld een nog mooiere plek zou kunnen zijn.

Meer lezen

Je ziet maar een stukje van iets

Via social media worden er constant filmpjes gedeeld. Degene die het deelde, vind er iets van en zet dat vaak in de titel. Jij kijkt en vindt er ook iets van.
En je mening is gevormd.

Alleen…. je ziet altijd maar een stukje van iets. Een gedeelte van een situatie. Een gedeelte van een argument. Een momentopname. Een close-up.

Je ziet ook maar een kant. Niet wat er buiten beeld gebeurt. Ook niet wat er voor het stukje film is gebeurt. Of wat daarna gebeurde.

Meer lezen

Zo nu en dan denk ik aan de dood

Niet dat ik er bewust voor ga zitten. Het komt gewoon voorbij en dan blijf ik er even bij stilstaan. Ik vind de dood een boeiend onderwerp. Omdat het zo bij het leven hoort.

Van de ene kant is het simpel: ieder levend wezen dat ooit is geboren, gaat daarbij automatisch ooit dood. Van de andere kant is het ingewikkeld: want hoe ziet de dood er eigenlijk uit en wat kunnen we er nou echt van verwachten?

Meer lezen

De leegte in

Een paar dagen geleden betrapte ik mezelf er ineens weer op. De drang om veel online bezig te zijn. De neiging om een paar keer per dag dingen als mijn mail en Instagram te bekijken. Alles bijhouden in Whatsapp. Mijn banksaldo een paar keer per dag bekijken. De weersvoorspellingen ook. Het is een soort automatisme, iets in mij denkt hier baat bij te hebben. Er grip door te krijgen. Er rustiger van te worden. Het tegenovergestelde is waar.

Er is veel gaande en veranderende in mijn leven en meer prikkels maakt me alleen maar rustelozer. Diep van binnen weet ik dat ik juist rustiger wordt als ik dingen laat bezinken. Vaker gewoon even ga zitten en om me heen kijk. Of juist mijn ogen even dicht doe. Al is het maar een minuutje.

Meer lezen

Dat weet je niet via Facebook

Al een paar jaar zit ik niet meer op Facebook. Ik vond het zo’n druk en onoverzichtelijk medium, het koste me meer energie dan dat het me opleverde. Toch denken mensen regelmatig dat ze daar informatie van mij hebben gelezen. Volgens mij is dat ook precies wat Facebook wil laten geloven, dat je (sociale) leven instort zodra je er niet (meer) te vinden bent.

Meer lezen

Ook in de pauzestand is het leven hier en nu

Niet wachten tot het leven weer ‘echt’ begint, maar er zijn, in het hier en nu. Steeds opnieuw. Dat is mijn grootste uitdaging van het moment.

Het is precies drie maanden geleden dat ik vanaf Ierland terug kwam in Nederland en het voelt alsof ‘het’ nog niet echt begonnen is allemaal. Eind januari vond ik een baan, maar deze begint pas in april. Ik verhuis iedere paar dagen of weken naar een nieuw oppashuis.

Het voelt soms alsof mijn leven in de pauzestand staat.

Meer lezen

Page 1 of 22

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén