In het moment mindful leven kan zo ongrijpbaar klinken. Alles lijkt voorbij voordat je doorhad dat je er in zat. Misschien heb je momenten dat het voelt alsof je meer in het moment leeft. Momenten dat je je wat bewuster lijkt van alles dan anders. Maar vaak lijkt een uur, een dag, een week, een maand, een jaar ineens zo voorbij gevlogen.

Op zoek naar bewustwording kan het namelijk lijken alsof je juist steeds minder in het nu leeft. En registreer je vele malen hoe vaak je met je gedachten en aandacht niet hier en nu bent, maar daar en straks. Druk doende met het leven zo vorm te geven dat je straks dan toch echt meer in het moment leeft. Eerst even dit doen, dan dit nog in orde maken, even deze voorwaarden scheppen, dan deze dingen op orde brengen.

En ondertussen maakt een steeds rustelozer gevoel je meester. Het bekruipt je. Het benauwd je. Het laat je hart net iets te snel slaan. Haalt kleine beetjes van je nachtrust af. Maakt dat je steeds minder oog hebt voor je medemens. Zorgt ervoor dat je weer net te gehaast de deur uit gaat.

Tot er een moment komt dat je iets doet, of juist laat, en je onverwacht een rustiger gevoel in jezelf ervaart.

Zo genieten van je mok met drinken dat er even niks anders bestaat. Een paar zinnen aandachtig lezen in een boek, om je heen kijken en even niet meer weten waar je hiervoor mee bezig was. Een liedje op de radio horen en er al meezingend achterkomen dat het alweer is afgelopen. Een mooie wolk zien en er verwonderd naar blijven kijken. Voor een rood verkeerslicht wachten tot het groen wordt in plaats van met je blik af te dwingen dat de kleur verandert. Even volledig opgaan in het snijden van groente. In de trein uit het raam staren in plaats van op je mobiel te staren. Een kat of hond tegenkomen en deze aaien.

Dit soort kleine en korte momenten zijn genoeg om je in het moment te laten leven. Om even contact te maken met jezelf, je diepe zelf. Om al het nadenken en plannen en moeite doen als vanzelf even te laten stoppen.