Categorie: ondernemen (Pagina 1 van 5)

Wandelen

Samen met vrienden was ik de Nijmeegse vierdaagse wandelaars aan het aanmoedigen. Een bont gezelschap van mensen kwam voorbij. Ontroerend vind ik dat altijd, al die mensen, van alle leeftijden en uit zoveel landen, samen en naast elkaar aan het wandelen. En die bijzondere sfeer in de stad, bij de wandelaars, kijkers, helpers en iedereen die op wat voor manier dan ook bijdraagt aan het geheel.

Een vriend van een vriend van een vriendin van mij stond naast me. Met de waterspuitjes ter verkoeling voor de wandelaars in onze hand stonden we even in de schaduw te kijken naar al die mensen die in deze tropische hitte kilometers aan het wandelen waren. Ik moest er zelf niet aan denken, ik vind het al snel te heet. De vraag: ‘Zie jij dat jezelf doen, een paar dagen achter elkaar zoveel wandelen?’ kwam naar boven en ik slikte de vraag snel weer in.

Hij was namelijk een maand of 9 geleden gevlucht uit Syrië. Ik zag ineens al die mensen voor me, die huis en haard achterlieten. Veel daarvan hadden kilometers lopend afgelegd. Misschien was hij er wel een van. Het leek me ineens even zo banaal, wandelen voor je lol, terwijl anderen wandelden voor hun leven.

Even later ging ik er met hem over in gesprek. Ik vond het nogal wat om te vragen hoe hij in Nederland gekomen is, welke weg hij heeft afgelegd en hoe, dus dat heb ik niet gedaan. Hij vertelde waarom hij weg was gegaan. Ik realiseerde me dat we het maar goed hebben in Nederland. Ik vroeg hoe het voor hem was, om weg te zijn gegaan uit zijn eigen land waar zoveel strijd en gevaar is, en dan nu in het feestgedruis te staan. Het contrast leek me zo groot. Hij vertelde dat hij dankbaar was dat hij hier nu was en enorm kon genieten van alles.

Ik keek om me heen en kreeg een grote glimlach: de mens is toch maar een veerkrachtig wezen. Ik zag het in hem. En iets verderop aan al die wandelaars, die zwoegend doorstapten op weg naar de finish van die dag.

katja linders stoppen ondernemen 2

Stoppen met ondernemen

Ik ben in heel veel dingen goed. Maar op een voor mijzelf gezonde manier in mijn eigen levensonderhoud voorzien als onderneemster is er niet een van. Ondernemen gaf me veel vrijheid. En ik ben er inmiddels achter dat het me nu juist beklemt. Mijn waarde ging ik steeds meer afmeten aan wat er ‘gelukt’ was. Het voelde steeds minder vrij. Daarop is dat wat ik nu na 6 jaar ondernemen doe: stoppen met ondernemen.

De eerste jaren waren een grote speeltuin

Al ondernemend ging ik op verdere ontdekkingstocht naar mijn kwaliteiten, mijn werkplezier en datgene doen wat leuk is en waar ik goed in ben. Een weg van vallen en opstaan. En leren. Heel veel leren. Er komt zoveel kijken bij een eigen onderneming, eigenlijk heb je vele banen in een keer tegelijk. Daarnaast deed ik nooit één ding, ook daar groeide ik continu in. De afgelopen jaren heb ik heel veel gedaan, onder andere: teksten geschreven en geredigeerd, social media advies gegeven, diverse projecten gedaan, evenementen ontwikkeld en (mee-)georganiseerd, workshops en trainingen ontwikkeld (offline en online), gastcollege’s gegeven, sites beheerd en een NLP-opleiding afgerond. Ik ben onder andere ingehuurd als festivalcamping-coördinator, stagemanager bij een concertzaal, dagvoorzitter, gespreksleider en adviseur. Verder ben ik gegroeid tot coach en Durftevragentrainer. Vooral heb ik heel veel gedeeld.

Wat ik ook mooi vond, waren al die mensen

De afgelopen jaren heb ik zoveel interessante, geweldige, leuke en bijzondere mensen ontmoet. In projecten -waarvan sommige van de grond kwamen, en net zoveel niet-, op evenementen, bij cowerkplekken en tijdens sparsessies. Sommige ondernemers hoorde ik zeggen dat ze het ondernemen zo eenzaam vonden, zo zonder collega’s. Zelf had ik precies het tegenovergestelde: door heel Nederland kende ik fijne mede-ondernemers, allemaal collega’s.

Wanneer is iets gelukt?

Is een onderneming gelukt als je geld verdient? Als je allemaal creatieve ideeën hebt bedacht en uitgevoerd? Als anderen iets hebben gehad aan je diensten? Als je vaak in koffietentjes werkt? Als je anderen op weg hebt geholpen? Als je anderen tot inspiratie bent geweest? Als je op podia hebt gestaan? Als je in de media bent geweest? Als mensen dankbaar zijn? Als je je tijd, kennis en diensten volop hebt gedeeld?
Veel daarvan is bij mij gelukt.
Het stukje geld verdienen bleek voor mij het moeilijkste. Toch heb ik het gered. Volgehouden. Ik heb nu eenmaal weinig vaste lasten. Her en der nam ik een bijbaantje. In krappe tijden leende ik geld van familie of vrienden, in de overtuiging dat het binnenkort toch echt allemaal zou lopen. Er kwam ook steeds iets voorbij en zo redde ik het steeds net. Daardoor kwam stoppen zelden in me op.

Het plezier in het ondernemen was steeds sterker dan de wil om goed voor mezelf te zorgen, op financieel gebied en daarmee alle andere gebieden

Ik heb vele cursussen en trainingen gevolgd en gesprekken gehad met mede-ondernemers en anderen. Op praktisch, spiritueel, commercieel en energetisch gebied. Ik heb vastgehouden, losgelaten en alles daar tussen in. Prijzen omhoog. Prijzen omlaag. Doelgroep bepaald. Doelgroep losgelaten. Geloven in de kracht van positief denken. Leren over waarde, prijzen, marketing, declarabele uren. Ik heb ontzettend veel geleerd. Mijn angst voor cijfers is weg en ik begrijp veel meer van geld, belastingen en bedrijven.

katja linders stoppen ondernemen 1

Ondernemen legt alles wat je doet onder een vergrootglas

Wellicht niet voor iedereen, maar wel als je het doet zoals ik: als verlengstuk van jezelf en om het goede en het juiste te doen. En de afgelopen periode is me steeds duidelijker geworden: het ondernemen is niks meer voor mij. Misschien ook nooit echt geweest, wie zal het zeggen. Op heel veel gebieden wel, maar niet op alle. Ik ben begonnen met ondernemen omdat ik meer vrijheid wilde, vooral de vrijheid om ook in werk helemaal mezelf te kunnen zijn. En net dat is weg. Online was ik me er bijvoorbeeld steeds meer van bewust wat ik deelde: “Past dit wel bij mijn onderneming?”. Vermoeiend. En geestdodend. Mede daarom kies ik nu voor stoppen.

Het beste uit mezelf halen

Dat is mijn grootste drijfveer, in alles wat ik doe. Het gaat er in het leven uiteindelijk helemaal niet om of ik succes heb, of mijn onderneming bloeit, of ik geld verdien of wat voor werk ik doe. Waar het wel om gaat, waar je tegen het einde van je leven volgens mij op wil terugkijken, is of je een goed mens bent geweest. Voor jezelf en in je contacten met anderen. In je daden. In je keuzes. Dat kan in iedere dag, in ieder moment, in ieder contact. Door me druk te maken over het ondernemen, over het wel of niet rond kunnen komen, of alles wel of niet aan het ‘lukken’, raakte ik daar steeds verder van verwijderd.

Stoppen met ondernemen

Zo staat het ervoor. Ik ben voor nu op zoek naar een baan in loondienst. Benieuwd wat voor baan het gaat worden! Het belangrijkste voor mij nu is dat ik mezelf blijf zien als een waardevol persoon, wat ik ook doe. En wie je als mens bent, staat los van onderneming, baan, succes of inkomsten. Dankbaar laat ik het ondernemen achter me, alle contacten, kennis en ervaringen neem ik mee mijn verdere leven in!

katja linders stoppen ondernemen 2

Denk in moeilijkheden. En zie moeilijkheden. Denk in kansen. En zie kansen.

Jouw wereld is zoals jij die ziet. Waar jij je focus op legt, is wat er is. Sta er eens bij stil hoe krachtig dat is. En hoe dat doorwerkt in alles. Jij bepaalt waar je je energie op richt.

Stel:
Je hebt een plan dat je graag wil uitvoeren. Je denkt erover na. Je visualiseert het wat. En je ziet wat er allemaal mis kan gaan. Je haalt een voor een naar boven wat jij niet kan wat je wel nodig denkt te hebben. Je ziet veel beren op de weg. Dat ziet er onmogelijk en ingewikkeld uit!

Dus ga jij je plan uitvoeren? Waarschijnlijk begin je er niet eens aan. En als je er wel aan gaat beginnen, is de kans groot dat het niet lukt. Je aandacht is namelijk alleen gericht op alle moeilijkheden. Dus dat is alles wat je ziet en aantrekt.

Stel:
Je hebt een plan dat je graag wil uitvoeren. Je denk erover na. Je visualiseert het wat. Je ziet voor je hoe het is als je het hebt uitgevoerd. Je beeldt je in hoe fijn het voelt om er mee bezig te zijn. Je haalt een voor een naar boven wat jij allemaal in je hebt dat je van pas gaat komen. Je ziet wel wat beren, maar je gelooft ook dat er mensen, mogelijkheden en kansen komen die ervoor zorgen dat die beren weer van de weg af gaan.

Dus ga jij je plan uitvoeren? Grote kans van wel! Je begint er in ieder geval mee. En zet iedere dag een stapje en door ieder stapje naam jij je idee serieus, denk je in mogelijkheden en daardoor zie je steeds nieuwe kansen die je gaan helpen bij het waarmaken van je idee.

Wat geloof jij dat er allemaal mogelijk is?
Voor welke kansen sta jij open?

Stop met uitstellen.
Kies je doel.
Bepaal je focus.
Zet iedere dag een stapje.

5 tips om je eigen werkritme te vinden

Door ervaring weet ik inmiddels dat het voor mij het beste werkt om te doen wat goed voelt. Altijd. Ook in werk. Of misschien wel juist in werk. Dat houdt in dat ik niet ver vooruit plan wanneer ik mails ga beantwoorden, blogs ga schrijven of plannen uit ga voeren. Er is namelijk een goed moment voor alles.  Als ik me daardoor laat leiden, voelt alles fijner om te doen én krijg ik veel meer gedaan. Er zijn mensen die baat hebben bij strikte schema’s en uitgebreide lange termijn plannen. Bij mij werkt het niet zo. Als ik volgens een zelf opgelegd schema probeer te werken, komt er juist niks meer uit mijn handen.

In mijn beginjaren als ondernemer wist ik nog niet precies hoe dit voor mij werkte. Ik had wel door dat strikte dag- en weekplanningen me kriegelig maakten, maar dacht dat ik daaraan moest wennen. Ik zag zoveel andere ondernemers die wél baat hadden bij een vooraf uitgewerkt werkritme. En ik zocht een houvast. Ik kende mezelf niet als iemand die heel veel discipline heeft en als er geen baas is die je vertelt wat je moet doen, moet je het toch ergens vandaan halen.

Inmiddels heb ik veel geleerd over mijzelf en mijn ideale manier van werken. Ze kunnen ook voor jou werken. Hieronder heb ik ze samengevat in 5 tips.

1) Stel jezelf een doel waar je warm voor loopt.
Ik kwam erachter dat ik echt wel discipline heb. Als het doel maar bij me past. Ik geef 5%. Of 100%. Er tussenin lukt me niet. Op school was dat niet altijd handig, maar in mijn verdere leven heeft het me goed geholpen met het trouw blijven aan mezelf. Dus stel jezelf een doel. En dat hoeft geen doel voor over 10 jaar te zijn. Begin met een doel dat je over een maand wil bereiken. Met een doel voor ogen, worden de stappen die je daarvoor kan zetten duidelijk. En wil je ze ook graag zetten, met of zonder strikt schema. Geef jezelf steeds iets om aan te werken. Iets dat je graag doet.

2) Leer jezelf beter kennen.
Om je doel én jouw manier van werken te ontdekken, is het uiteraard nodig dat je jezelf beter leert kennen. En niet alleen oppervlakkig. Ga de diepte in. Wat voelt er goed voor jou? En wat doe en denk je omdat het je zo is aangeleerd? Of omdat je denkt dat het zo hoort? Waar lig je wakker van? Wanneer ben je op je best? Waar mogen ze je altijd voor vragen? Welk tijdstip ben jij op je productiefst? Hoe voel jij eigenlijk bij jezelf wanneer iets goed voelt? Of wanneer je ergens futloos van wordt? Waar krijg jij energie van?

3) Hou lege plekken in je agenda/leven.
Geef jezelf de ruimte om te ontdekken wat jouw ritme is. Met een vol schema en krappe deadlines maak je het jezelf onmogelijk om de dingen te doen wanneer je voelt dat het er een goed moment voor is. Hou lege plekken. En ja: dat kan in het begin best eng zijn. En frustrerend. Want soms komt er dus uren -of zelfs dagen- niks uit je handen. Hou vertrouwen in jezelf. Gun het jezelf om dit serieus te nemen. En ontdek, ervaar en ga op onderzoek uit. Laat komen wat er komt. Luister naar jezelf.

4) Kies voor je eigen weg.
Anderen vinden altijd ergens wat van. En anders vind de criticus in jezelf er wel wat van. “Maar ik ben helemaal niet productief nu.” “Ik hoor iedere minuut van mijn werkdag goed te besteden, anders doe ik het niet goed.” “Ik kan toch niet op een dinsdagochtend een tijdje lezen ter inspiratie omdat dat goed voelt?
Er is niet één beste manier – en tijdstip- om te werken. Echt niet. We zijn allemaal anders. Dus doe jezelf een lol en vind jouw weg. En het mooie is dat je daarmee ook meteen anderen een plezier doet: ten eerste omdat jij beter in je vel zit én veel werk gedaan krijgt. En ten tweede omdat je zo misschien anderen weer inspireert om hun eigen weg te kiezen.

5) Blijf bijstellen en aftasten.
Het kan zijn dat je een ritme voor jezelf hebt gevonden dat bij je past. En het is geweldig als je hebt ontdekt dat maandagmiddag een goed moment is om echt voor je mails te gaan zitten. En woensdagavond een perfect moment is om een blog te schrijven. Het enige gevaar is dat je een schema voor jezelf gaat maken dat op een gegeven moment niet meer werkt. Op een maandagmiddag voel je aan alles in jou dat het een goed moment is om een bepaalde lezing te beluisteren. Maar ja, meestal doe je dan je mail, dus ga je dat doen..
Waar het om gaat met je eigen ritme vinden, is dat je ieder moment -of zoveel mogelijk- voelt wat er op dat moment het beste voor je is. Komt er een duidelijke wens of verlangen naar voren: luister daar naar.

Als jij graag zo leeft en werkt dat het écht bij jou past, dan gaat dat niet vanzelf. Je zal er voor moeten gaan. Uiteindelijk is het heel bevredigend, productief en kloppend. Maar de weg er naartoe kan hobbelig zijn.

Maar wat heb je liever…
De rest van je leven doen wat bij anderen past?
Of een tijdje een hobbelige weg zodat je daarna met meer vertrouwen en energie de dingen doet die je écht wil doen?

Ik ben benieuwd wat jouw ervaringen, ontdekkingen en knelpunten zijn. Laat je het me weten? Dat kan als reactie bij deze blog, of via de mail.

Bewust pauzes nemen is niet hetzelfde als uitstelgedrag

Vandaag ben ik tussen het werken door even naar een vriendin gegaan om iets af te geven en wat bij te praten.
Gistermiddag ben ik tussen het werken door even naar een museum in de buurt gegaan.
Eergisteren ben ik tussen het werken door even een eindje gaan wandelen.

En toch krijg ik veel werk gedaan. Of ik kan beter zeggen: hierdoor krijg ik juist veel werk gedaan.

Ik heb er baat bij (als mens en ondernemer) om niet de hele tijd als een machine door te gaan. En juist in weken waarin ik veel te doen heb, neem ik dus vaker bewust even pauze. Een moment van rust. Aan het begin van mijn werkdag. Ergens in het midden. Op het einde. Een paar keer. Net wat goed voelt.

Ik luister naar mijn hart, mijn gevoel, mijn lichaam. Als mijn hoofd vol zit of als mijn lichaam niet fijn voelt van het vele achter de laptop zitten of als ik me duf en inspiratieloos zit, dan ga ik wat anders doen.

De afgelopen weken ben ik hard aan het werk geweest. En nu nog. Ik zit veel achter mijn laptop. Had en heb veel praktisch en secuur werk te doen. Ben aan het leren en testen hoe ik nieuwe en al bekende online tools (beter) in kan zetten voor m’n online programma’s en coaching. Een nieuwe online cursus aan het uitwerken. M’n huidige cursussen aan het omzetten naar een andere tool. Veel uitzoeken, lezen, testen, knippen, plakken, passen en meten. Het is een hele klus en denkpuzzel, maar ik vind het leuk om te snappen hoe alles werkt. Ik duik hier een paar weken in en daarna kan ik me weer meer bezighouden met mensen coachen en begeleiden en het uitvoerende gedeelte.

Tot een tijd terug was ik goed in rust nemen, maar ontbrak het me nog weleens aan focus. Had vaak last van uitstelgedrag. Kon een hele dag bezig zijn en proberen dat te doen wat goed voelt, maar ondertussen kreeg ik soms weinig concreets uit mijn handen. Sinds een paar weken hou ik me bewuster dan ooit bezig met ‘focus en rust’. Op mijn site, in mijn mailing, met de ‘focus en rust’-week en de focusmaand. En ik ben productiever dan ooit.

Uitstelgedrag voelt niet goed. Je wil of moet namelijk iets doen, maar je hebt er geen zin of je weet niet zo goed hoe het aan te pakken. Dus stel je het uit. Door niet echt iets te doen. Je kiest niet voor actie, maar je kiest ook niet voor rust. Je voelt je futloos, ontevreden en niet voldaan.

Bewust pauze nemen voelt goed. Je bent van alles aan het doen en je hebt nog van alles te doen, maar je kiest er voor om even rust te nemen. Even een pas op de plaats. Je laat alles even los en gaat iets anders doen. Het is een bewuste keuze. Je voelt je energiek, tevreden en voldaan.

Waar kies jij voor?

Onderstaand filmpje is een leuke voor iedereen die uitstelgedrag kent:

Klaar met uitstellen en wil je aan de slag vanuit rust?
Kijk dan hier hoe ik jou daarbij kan begeleiden.

Vind je eigen manier van gedisciplineerd werken

“Ben jij gedisciplineerd?”, vroeg een vriend, die ik nog niet zo lang ken, terwijl we door het bos aan het wandelen waren.

We hadden het over werken en ondernemen en hoe we dat beiden vormgeven.

“Volgens mij niet zo. Maar wat versta jij precies onder gedisciplineerd?”, vroeg ik hem. “Dat je werkt op de tijden dat je dat met jezelf hebt afgesproken, dat je het werk doet in de uren die je ervoor gepland hebt.”

Ik moest lachen. En vertelde dat ik in dat geval totaal niet gedisciplineerd werk. Ik heb globale ideeën over wanneer ik dingen af moet of wil hebben. Wanneer ik er aan werk laat ik afhangen van mijn bui, mijn gemoedstoestand. Ik doe de dingen graag wanneer ze goed voelen.

De eerste jaren als ondernemer deed ik dat nog niet zo. Had toch het idee dat ik het ‘verkeerd’ deed als ik me niet aan een schema hield. Of als ik midden op de dag een film ging kijken, omdat er echt even niks uit mijn handen kwam. Of als ik in het weekend aan het werken was, omdat de inspiratie dan ineens volop aanwezig was. Inmiddels weet ik dat dit voor mij het beste werkt. En dat ik, als ik aan het werk ben aan de dingen op het moment dat ze goed voelen, veel productiever ben. En dus juist meer gedaan krijg. De energie meer stroomt. En de ideeën en inspiratie daarmee ook.

Het belangrijkste van alles is dat ik me op deze manier vaker goed voel. Niet alleen na het werken. Of daarnaast. Maar ook tijdens.

Al wandelend ging ons gesprek verder. En later kwam het gesprek op mijn ‘sta eens stil’-mailing, die ik iedere maandagochtend verstuur. Omdat ik merk dat wat bij mij inmiddels als vanzelf gaat -stilstaan bij de dingen die anders voorbij razen, zodat ik mezelf niet voorbij raas- anderen soms moeite kost. Zo ook met mijn ‘focus en rust’-mailing, die ik twee keer per maand verstuur. En zo met alles wat ik doe als ondernemer. Ik voel me tegenwoordig goed bij de manier waarop ik leef en werk, en als ik door te delen anderen daarin mee op weg kan helpen, dan doe ik dat graag.

Hij vond het heel gedisciplineerd dat ik de moeite nam om iedere week zo’n mailing te schrijven en versturen. Het klonk logisch. En de opmerking bleef hangen.

Daarom heb ik net even het woordenboek er bij gepakt:
Gedisciplineerd (bn)- aan orde en tucht gewend / gewend aan orde en regelmaat

Hoe werkt dat voor mij?
Ik heb mijn eigen orde en regelmaat. Dat zit ‘m niet in vaste uren en werktijden en werkdagen. Maar wel in de manier en regelmaat waarop ik gedreven ben om mijn ervaringen, kennis, vragen en tips met anderen te delen. En nieuwe producten en diensten te ontwikkelen en aan te bieden en uit te voeren. Dat komt allemaal vanuit mezelf. En ja, dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. En door veel vallen en weer opstaan vind ik hier steeds meer mijn eigen weg in. En dat doe ik als ondernemer al ruim vijf jaar. Dus ja, op mijn eigen manier ben ik wel degelijk gedisciplineerd. Dat doet me toch goed!

Zie jij jezelf als gedisciplineerd? Hoe werkt dit voor jou?

Werken in de juiste gemoedstand

Mensen vragen zich weleens af hoe mijn dagen als ondernemer eruit zien. Wat ik allemaal doe op een dag. Dat wisselt echt van dag tot dag. Ik ben in ieder geval niet iemand die gedisciplineerd werkt. Ook maak ik geen schema’s over wat voor werk ik precies in welk tijdsblok ga doen.

Een werkdag kan bij mij zo beginnen:

Ik loop wat rond, ga eerst in de ene stoel zitten, dan in de andere, loop naar het raam, kijk naar de wolken, lees een paar bladzijden uit een boek, zet thee, orden mijn bakje pennen, klap de laptop open, zet een liedje op, klap de laptop weer dicht, rommel in een laatje, doe de afwas, lees een artikel in een tijdschrift, verplaats een plant, bekijk mijn agenda, lees de achterkant van een oude kaart, wandel een blokje om, ruim wat op, schrijf een vleugje inspiratie op.

Zo kan ik uren doorbrengen zonder iets te doen. Of nou ja, ik doe van alles, maar vaak niet dat wat ik eigenlijk van plan was. Veel van mijn werkdagen thuis beginnen zo. Dat klinkt wellicht nogal onproductief, maar inmiddels ben ik er wel achter dat dit voor mij vaak het beste werkt. Dat ik dit nodig heb om later wél productief bezig te zijn. Dat dit de aanloop is om een paar uur of dagen later ergens uren geconcentreerd aan te werken.

Ik stem altijd af op de juiste gemoedstoestand in mezelf. Ik luister naar mijn lichaam, naar mijn gevoel, naar wat voor energie ik heb. Soms duurt dat maar even en soms een paar uur.

Dit is de manier waarop ik onderneem, werk, leef.

Mede daarom zorg ik ervoor dat ik niet iedere dag afspraken heb en dat ik mijn dagen grotendeels zelf kan inrichten. Een drukke planning en strakke deadlines werken niet zo bij mij. Ik neem en heb liever de tijd, dan kom ik veel beter tot mijn recht. En daarmee alles wat ik doe ook.

Soms ben ik er benieuwd naar of ik meer gedaan zou kunnen krijgen als ik gedisciplineerder te werk zou gaan. En vraag ik me af of ik alles niet anders zou moeten doen. Ook twijfel ik er weleens over of ik wel zo ‘mag’ werken, want ik voel me bijna schuldig tegenover mensen die iedere werkdag volop uren knallen. Ik streef ernaar om mijn eigen weg te blijven volgen, maar ik ben ook maar eens mens, en als ik me ineens weer druk maak over wat anderen ergens van kunnen vinden, kan ik daar ook onzeker van worden. Ik weet wel dat ik enorm humeurig, moe en onproductief word als ik mezelf verplicht om iets achter mijn laptop te doen als het niet het goede moment is.

Ik probeer en blijf zoeken, want de absolute en enige waarheid in deze bestaat niet, is mijn mening. Iedere minuut ververs ik als mens, dus een fijne manier die een paar maanden geleden perfect bij mij paste, kan nu zomaar aan vervanging toe zijn.

In mijn zoektocht heb ik vele boeken over time-management, slimmerwerken en lifehacking gelezen. Overal neem ik iets uit waar ik baat bij denk te hebben. Sommige blijven. Andere verdwijnen weer uit mijn leven.

Zo werken is voor mij de ultieme vrijheid die ik bij het ondernemen vind horen. Werken op de manier en wijze en het tempo dat bij mij past. Op dat moment. En ik hoop dat jij de vrijheid hebt -of neemt- om de manier te vinden die bij jou past.

Hoe te veel denken als een ondernemer blokkeert

Ik kijk uit het raam. Naar mijn lege beker Chai Latte. Een kat die buiten is. Mijn grijze ondernemersaantekeningboek dat naast me ligt. Ik zit helemaal klaar om aan het werk te gaan. Om te doen wat mijn hart me influistert.

En er komt niks. Alweer niet. Al weken niet.

En ineens weet ik waarom er niks komt: door te ondernemen ben ik te veel als een ondernemer gaan denken.

Ruim vier jaar geleden begon ik mijn zelfstandige onderneming omdat ik veel meer tot mijn recht wilde komen in werk. En dan niet soms (zoals ik bij banen vaak had), maar de hele tijd. In alles. Ik wilde ontdekken, floreren, leren, groeien en werken op helemaal mijn manier. Geld verdienen met het zijn van mezelf en het doen van wat er écht bij me past. Al mijn talenten en kwaliteiten inzetten, in plaats van een paar.

Ik dook er volledig in en ging aan de slag. Leerde vele andere ondernemers kennen -starters en mensen die al jaren bezig waren- en leerde ervan. Ik las vele boeken over ondernemen, marketing en netwerken om steeds meer en meer kennis tot me te nemen. Al doende ontdekte ik steeds beter waar ik goed in was, wat ik te bieden had, wat voor soort opdrachten er bij me pasten. En vaak leerde ik het vooral door proefondervindelijk te ontdekken wat er niet bij me paste.

Mijn eigen pad werd steeds helderder. Mijn keuzes en stappen pasten steeds beter bij mij. En ik trok daardoor steeds meer en passendere klanten en deelnemers aan.

Afgelopen juli veranderde alles. Mijn vader overleed. En daarmee mijn wereldbeeld. Hij was zo tevreden over zijn leven. Tot het allerlaatste moment. Hij had geen grootse doelen en dromen en was tevreden met zijn werk, zijn gezin, zijn hobby’s, zijn vrienden, zijn bezigheden, zijn dagen, zijn leven. En ik? Hoe was ik aan het leven? Het leek soms wel alsof ik juist het tegenovergestelde bereikte met mijn zoektocht om tot mijn recht te komen.

Eigenlijk levert alles me juist onrust op. Een hunkering naar het volgende moment. Veel ‘als dit, dan dat’-gedachtes. Mede daarom ben ik ook zoveel bezig met stilte en aandacht. Door hier veel over te delen, herinner ik mezelf er steeds weer aan. In de stilte vind ik antwoorden.

En door toe te geven aan de behoefte om te staren en even niks te doen kreeg ik net het antwoord op de vragen die al een tijdje door mijn onbewuste spookten.

Ik ben te veel als een ondernemer gaan denken. En dat blokkeert me.

Ik heb mezelf aangeleerd om bij alles wat er naar boven komt aan ideeën en inspiratie te denken: ‘Wat levert dit op? Hoe kan ik dit inzetten? Wie heeft hier iets aan? Past dit bij wat ik doe? Is dit hoe ik wil overkomen? Via welke social media kan ik dit delen?’

Door 24 uur per dag als ondernemer te denken, ben ik mezelf ergens kwijtgeraakt.

Dankbaar voor dit inzicht, is nu de tijd gekomen om mezelf weer te herontdekken. In mijn onderneming. Daarbuiten. In alles wat ik doe. Ik ga mezelf weer vinden.

Lees ook eerdere blogs:
Ode aan mijn vader
Waarom het beter is voor iedereen als jij je grenzen aangeeft
Over schrijvend tot meer zelfinzicht komen en het loslaten van perfectie
Vorm jij je eigen leven?

En stilte deel ik via:
de Facebook pagina Sta Eens Stil
staeensstilenkijkomjeheen.nl 

Origineel of niet. Dit is waar ik goed in ben.

Er zijn van die termen en woorden, die wil je bijna niet meer gebruiken, omdat ze al zo vaak worden gebruikt. Maar wat als dat woord nou wel precies de lading dekt?

Ik ben coach. Toch zeg ik dat pas sinds een paar maanden zo. Terwijl dat precies is wat ik doe en waar ik in uitblink. Al voordat ik daar mee aan de slag ging als zelfstandig professional. Ik luister en stel vragen zodat mensen zich bewust worden van hun patronen en belemmeringen, zodat ze ermee aan de slag gaan. Maar het woord coach. Tja. Ik vond het zo uitgemolken. Iedereen leek dat te pas en te onpas te gebruiken. En ik vond het zo weinig origineel. Dus noemde ik mezelf niet zo. En verzon ik steeds andere dingen en termen om te omschrijven wat ik doe. Ingewikkeld, zowel voor mezelf als voor anderen.

Het woord ‘inspiratie’ vind er ook zo een. En ‘leuk’. Dus dan was ik ineens druk met het zoeken naar andere woorden die dezelfde lading dekten. Maar toch net wat origineler waren.

Maar ja. Dat lukte nooit echt helemaal. Omdat inspiratie nu eenmaal precies het woord bleek wat ik bedoel. En iets leuks soms gewoon niets meer of minder is dan leuk. En ik blijk toch echt een coach te zijn. Origineel of niet. Dit is waar ik goed in ben.

Ik ben een tijd geleden eens gaan zoeken naar de precieze betekenis van het woord coach. Omdat ik toen wilde bepalen of wat ik doe meer valt onder ‘mentor’ of ‘coach’. Het grappige is dat ik als woordverklaring vooral coach bij sportdingen zag staan. Iedereen heeft zo zijn eigen idee bij wat een coach doet, maar het wordt weinig uitgelegd, viel me op. Voor het moment komt ik hier op uit:

“Een coach houdt zich bezig met de coaching van een persoon of groep. De coach draagt bij aan bewustwording en het ontwikkelen van eigenschappen. Dit heeft als doel dat de gecoachte zijn zelfvertrouwen vergroot en alle eigen mogelijkheden optimaal benut.”

En ja. Dit is wat ik doe. Ik zorg dat mensen en groepen hun mogelijkheden optimaal gebruiken. Zichzelf helemaal zijn en laten zien. Hun belemmeringen onder ogen zien, zodat ze er eroverheen stappen. Dat er geluisterd wordt naar hun angsten en twijfels, zodat ze er op een andere manier mee om kunnen gaan. Daarbij vind ik het zelf erg belangrijk om alles en iedereen positief en met humor te benaderen en te kijken naar wat iemand wél kan.

Dat doe ik onder andere met mijn cursus ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!’, mijn online coachtrajecten, als Durftevragenbegeleider, bij het aantrekken van goede waarmakers voor een Waarmaakdag, bij de trainingen die ik geef en als ik mensen aan het woord laat als ik dagvoorzitter ben.

Ik streef ernaar dat mensen optimaal benut worden. Als zichzelf.

En dat doe ik door zelf ook te zijn – en te benoemen – wat ik ben: een coach. Origineel of niet. Dit is waar ik goed in ben.

Nu ben ik wel benieuwd: waar ben jij goed in? En hoe benoem jij dat?

Wat is de waarde van goedkoop

Een van de dingen waar ik vaak mee aan het stoeien ben, is hoe vaak ik via welke kanalen laat weten waarvoor mensen bij mij terecht kunnen. Er is een subtiele balans tussen mensen hiermee overstelpen. En het zo weinig delen dat mensen geen idee hebben.

Ik kan er zelf moe van worden van als ik voor de zoveelste keer via social media deel dat maandag de volgende focusmaand begint. Ik hou eigenlijk helemaal niet van reclame maken. Ik wil dat mensen die iets aan mij en mijn diensten hebben als vanzelf naar me toe komen.

En toch blijf ik het delen. Ik weet namelijk zeker dat zoveel meer mensen dan zich nu hebben aangemeld er iets aan gaan hebben. Bereik ik hun wel op deze manier? Omschrijf ik het op zo’n manier dat ze zich niet aangesproken voelen? Of zijn er andere redenen?

De prijs kan geen belemmering zijn. Lijkt mij. Ik heb er namelijk voor gekozen om de prijs bewust laag te houden. Waarom? Omdat ik het alle zelfstandig professionals die er behoefte aan hebben (en ik weet dat het een onderwerp is waar er veel mee stoeien), gun om een maand lang gericht aan hun zelfgekozen doel te werken. En als iets te duur is, kunnen minder mensen het zich veroorloven.

Die prijs dus. Daar krijg ik reacties op van mede-zelfstandig professionals die me kennen en wiens mening ik waardeer: ‘Hoe kan je nou zo’n laag bedrag vragen? Dat is niet helemaal niet in verhouding met de waarde die ze krijgen! En als je het zo goedkoop maakt, denken mensen dat het dus niet zoveel waard is.

Die laatste opmerking hoor ik vaker voorbij komen. En eerlijk gezegd vind ik die nogal ingewikkeld.

Om meer mensen aan te trekken, moet ik het dus juist duurder maken? Omdat ze dan denken dat het pas écht wat waard is? Ergens snap ik die gedachtegang wel. Maar ergens vind ik het niet kloppen.

Het is een interessante mengeling van waarde geven, marketing, geld, reclame, delen en jezelf waarderen.

Boeiende onderwerpen. Met heel veel meningen.

Mede daarom deze blog. Omdat dit ook een kant is die bij ondernemen hoort. Mensen het een verademing vinden om te lezen dat ze niet de enige zijn die er moeite mee hebben. En ik de reacties die hierop volgen altijd nuttig en leerzaam vind. En daar  weer verder mee kan spelen. Want dat is ondernemen ook: een groot, onderzoekend, leuk en leerzaam spel.

Benieuwd wat de focusmaand is en of het iets voor jou is?
Kijk dan hier.

Pagina 1 of 5

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén