Tag: blog

De behoefte aan schrijven

Schrijven vind ik een wonderlijk iets. En vooral hoe ik ermee omga. Als ik diep naar binnen kijk, voel en weet ik dat schrijven is wat ik het liefst doe. En toch komt het er heel vaak niet van.

Inspiratie heb ik genoeg, dat merk ik iedere keer dat ik er wel voor ga zitten, achter de laptop, of met pen en papier voor mijn neus.

Urgentie voel ik eigenlijk ook genoeg, vaak heb ik het idee dat schrijven mijn manier is om met de wereld en alles wat erin gebeurt om te gaan. Door taal en woorden te delen kan ik op mijn manier bijdragen aan wat ik belangrijk vind. Aan hoe ik denk – en voel- dat de wereld een nog mooiere plek zou kunnen zijn.

Sinds ik mijn eerste schrijfsels online deelde, op mijn eerste blog dat ik in 2004 begon, merkte ik dat ik mensen kan raken. Dat door gewoon te schrijven over wat mij opvalt, raakt of bezighoudt, anderen aan het denken worden gezet. Zien dat dingen anders kunnen. Anders mogen. En ze zo in beweging komen. Op hun manier.

Schrijven blijkt voor mij een manier om meer mezelf te kunnen zijn en tegelijkertijd ook een manier waardoor anderen meer zichzelf kunnen zijn. Dat blijf ik zo bijzonder vinden.

Er is vaak een gesprek gaande in mijn hoofd. Dat balanceert tussen ‘waarom deel je niet meer?‘ en ‘wat maakt het uit, zoveel lezers heb je toch niet‘ en ‘schrijven doe je toch voor jezelf‘ en ‘ik vind mijn site thema niet handig, moet dat eerst even zien te veranderen voordat ik meer kan delen‘ en ‘schrijf ik wel genoeg over dat wat me echt raakt?‘.

Jaren geleden ben ik begonnen met het delen van nieuwsbrieven. In mijn ondernemersjaren werd dat wat zakelijker. En vond ik het vaak lastig om te zoeken naar de balans tussen gewoon schrijven, en de aandacht vestigen op de dingen die ik als ondernemer aanbood.

In 2016 stopte ik als ondernemer, liet ik mijn woonplek en heel veel spullen los en ben ik op loslaat-avontuur naar Ierland gegaan om daar vrijwilligerswerk te doen. Met de keuze om veel minder online te gaan en een paar maanden sowieso niet op social media. Wel zou ik ongeveer een keer per maand een mailing sturen naar mensen die me graag wilden volgen. Nog steeds stuur ik ongeveer een keer per maand die mailing. Tot nu toe is de toon daar anders dan op mijn blog, persoonlijker. Het voelt meer als het schrijven van een brief naar een bekende. Terwijl ik helemaal niet iedereen op die mailinglijst persoonlijk ken.

Nu ik sinds een paar weken weer mijn eigen huisje heb en daarmee een rustigere thuisbasis dan de afgelopen twee jaar, vind ik het tijd om alle excuses overboord te gooien en gewoon weer meer te schrijven. Op papier. Op deze site. In mijn mailing. En wie weet hoe en waar nog meer.

– Op de hoogte blijven van mijn nieuwe blogs? Je kan je abonneren op mijn blog. Dan krijg je automatisch een mail zodra ik een nieuwe blog plaats. Handig toch, zijn zowel jij als ik niet afhankelijk van bv social media of puur toeval.  Op de volledige site zie je de aanmeldknop rechtsboven staan. –

 

Over schrijvend tot meer zelfkennis komen en het loslaten van perfectie

Het is mijn wens en verlangen om meer te schrijven. Blogs, verhalen, observaties, boeken, recensies, artikelen, columns, cursuslessen, reisverslagen, plannen, websiteteksten: zo’n beetje alles waar woorden voor nodig zijn.

Ik heb al veel geschreven: blogs, verhalen, observaties, recensies, artikelen, cursuslessen, plannen, websiteteksten. En ik schrijf al sinds mijn 9e in een dagboek. Op de een of andere manier komen er altijd schrijfdingen op mijn pad. En vanwege mijn verlangen heb ik diverse cursussen op dat gebied gevolgd.

Soms voelde schrijven als ‘echt schrijven’ en soms als ‘gewoon schrijven’. In mijn hoofd zat daar een verschil in.

Een paar dagen geleden viel mijn oog in de bieb toevallig (voorzover toeval bestaat, maar dat terzijde) op het boek ‘Je leven schrijven. Een meditatieve weg tot zelfkennis,’ van Julia Cameron. Mooi. Deze kwam op een goed moment in mijn leven. Het verlangen om meer te schrijven is de afgelopen tijd namelijk steeds sterker geworden. Daarnaast ben ik een zoekend mens, altijd op zoek naar datgene dat het beste bij me past. En doordat er afgelopen zomer een aantal levensveranderende dingen zijn gebeurd, was ook de focus en richting van mijn ondernemen even niet zo helder. Schrijven en meer zelfkennis: kom maar op!

Door het lezen van een paar bladzijden werd me al duidelijk dat ik het mezelf moeilijk heb gemaakt door een verschil te maken tussen ‘echt schrijven’ en ‘gewoon schrijven’. Schrijven is schrijven. Het is een proces, een handeling, een werkwoord. Het resultaat komt later pas. Door me teveel te richten op een mogelijk eindresultaat heb ik mezelf verkrampt. En schreef ik amper meer.

En gisteren las ik een zin die iets me raakte. ‘De obsessie met tijd is in feite een obsessie met perfectie’. Oei. Die kwam binnen. Niet alleen herkenbaar op schrijfgebied, maar op zoveel meer. Hoeveel cursussen, plannen en ideeën liggen er nog bij me op de plank, te wachten tot ze perfecter zijn?

Ook herken ik het in de vele coachgesprekken die ik heb gevoerd. En in de deelnemers aan mijn workshops en cursussen. Velen beginnen vol goede moed. Maar maken het niet af. Ze beginnen bijvoorbeeld met mijn online cursus ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!’, doen een paar lessen en stoppen er dan mee. Bij navraag blijkt dan dat ze een opdracht te moeilijk vonden, of ergens niet helemaal uit kwamen, of iets te confronterend vonden. Ze maakten er geen tijd meer voor vrij.

Ze vonden wat ze deden niet goed genoeg. En in plaats van juist door te gaan, kiezen ze ervoor om te stoppen. Om er van weg te lopen. Om er helemaal geen tijd meer in te stoppen.

Zonde. Want zo wordt er ineens helemaal niks meer geleerd. En blijft iemand stilstaan.

Het doet me ineens denken aan een van mijn supervisiebijeenkomsten toen ik tijdens mijn studie stage liep. Ik kwam er achter dat ik altijd te lage doelen voor mezelf stelde. Zo haalde ik ze zeker. En dat dit vooral uit angst kwam. De angst om het niet goed te doen. Om het niet perfect te doen. Ik bleek helemaal niet zo onverschillig te zijn als ik altijd dacht. Het was juist het omgekeerde.

Dit is ruim 15 jaar geleden. En in die tijd heb ik veel geleerd en ontdekt over mezelf. Ik ben gegroeid. En ik heb veel bereikt. En toch, toen ik die zin las over tijd en perfectie. En nu weer terugdenk aan die supervisie. Realiseer ik me dat ik ergens van binnen nog steeds dingen perfect wil doen. Dat ik andere doelen stel dan de dingen die ik eigenlijk écht wil doen. Ik kan mezelf nog steeds op verschillende manieren voor de gek houden door te verklaren waarom dingen niet lukken. ‘Geen tijd’, ‘niet het goede moment’, ‘anderen zijn er beter in’.

Ik heb er mijn werk van gemaakt en doordat ik zelf jaren- en jarenlange ervaring heb in smoesjes verzinnen, ben ik zo goed in wat ik doe. Ik herken alle smoesjes en alle drogredenen bij anderen. Ik geloof ze niet. Ik benoem ze. Ik prik er doorheen. En zo help ik anderen volop met inzien waarom ze blijven hangen, zodat ze flinke stappen gaan zetten.

En nu dit inzicht. Voor mezelf. Tot me gekomen terwijl ik schrijf.

Dus ik ga weer meer schrijven. Omdat het me helpt. Omdat het me dingen laat inzien. Omdat het feilloos mijn eigen blinde vlekken tevoorschijn tovert. Zodat de onrust kan worden vervangen door weten.

Voel de vrijheid in je werk

“Volgens het etymologisch woordenboek werd de term freelance voor het eerst gebruikt door de Schotse schrijver Sir Walter Scott in zijn ridderroman Ivanhoe (1819). In dat verhaal beschrijft hij een middeleeuwse huursoldaat wiens speer (‘lance’) niet aan enig landheer toebehoorde, maar die zijn diensten beschikbaar stelde voor geld. Van de veertiende tot de zestiende eeuw waren er in Europa grote groepen van deze ‘free lances’.”

Aldus Louël de Jong in het artikel ‘Iedereen eigen baas’ in het afgelopen Flow Magazine.

Wat een schitterende achtergrond van de freelancer, oftewel zzp-er, oftwel zelfstandig professionals, oftewel zelfstandig ondernemer. Ik vind het mooi om te weten dat mijn soort werk afstamt van een vrijgevochten ridder die zelf bepaalt voor wie hij werkt. Ook al ziet mijn zelfstandig leven er wellicht wat anders uit dan Ivanhoe en de andere ‘free lancers’. Veel achter een laptop zitten is toch net iets anders dan paardrijden met een lans in de aanslag.

Maar ik herken het gevoel van vrijheid.
Het gevoel van ‘ik doe het liever op mijn eigen manier’. Het gevoel van ‘het is niet altijd makkelijk, maar dit is wel de manier waarop ik het beste tot mijn recht kom’. Het gevoel van ‘ik weet niet precies hoe het werkt, maar ik zoek het zelf wel uit’.

Ik heb nooit zo geloofd in ‘werk is nu eenmaal een noodzakelijk kwaad dat niet leuk hoeft te zijn’. Dat is wel hoe het voor veel mensen lijkt te zijn. Het is dan ook interessant om in het verdere artikel te lezen dat er  in de loop van de geschiedenis  sowieso steeds anders tegen werken en banen werd aangekeken.

Zo was het vroeger heel gewoon om zelfstandige te zijn. Als je in de jaren ’20 in loondienst ging werken, hield dat in dat je de winkel of boerderij niet van je vader kon overnemen. In loondienst gaan was dus een afgang, een teken van falen. Pas vanaf de jaren ’60 werd het steeds gewoner om in loondienst te werken. Met de opkomst van grote bedrijven en vakbonden. En weer vanaf begin jaren ’90 kwamen de eerste modernere ‘free lances’.

Voor alle mensen die het idee hebben vast te zitten in werk ‘omdat het zo hoort’: dat hoeft dus niet! Hoe we tegen werk aankijken en welke mogelijkheden er zijn, verandert door de jaren heen. Zoals alles eigenlijk. Dus voel je vrij en geroepen om je eigen weg te vinden. Je eigen ideale werksituatie te vinden. Of te scheppen.

En dan maakt het dus niet uit of dat in loondienst is. Of als zelfstandig professional. Of iets daar tussen in. Zolang je je er maar bewust van bent dat er altijd iets te kiezen valt. Altijd.

Wat een vrijheid, voor iedereen!

 

Maar ik vind het niet altijd alleen maar leuk

Het is mijn werk om bezig te zijn met het (her)ontdekken van wat mensen willen en kunnen, waarom ze dat nog niet doen en hoe ze dat wel kunnen gaan doen.

Dat komt voort uit een diepe wens om daar zelf volop mee bezig te zijn en van bewust te zijn. Ik vind het bijzonder en vervullend om hier dagelijks bij stil te staan. Zowel bij anderen als bij mezelf.

Maar ik vind het niet altijd alleen maar leuk.

Mezelf constant afvragen ‘doe ik wat er nu bij me past?’, ‘wil ik dit?’, ‘waar ben ik het beste in?’, ‘waar kan ik dit aanbieden?’ vind ik bij vlagen erg vermoeiend.
En eng. Want het kan me overal naartoe leiden.. Ook naar antwoorden en ontdekkingen die ik confronterend vind. En daarom gemakshalve graag nog even over het hoofd had gezien.

Maar deze vragen en antwoorden komen regelmatig.
En op dat soort momenten ben ik het even kwijt.
Dan weet ik even niet meer waar ik zelf goed in ben. Hoe ik zelf het best tot mijn recht kom. En waar.

Dat voel ik en dat merk ik. Van binnen wringt er iets. Dingen die ik daarvoor gedachteloos deed, vragen me ineens om er bij stil te staan. Ik hoor en lees mijn eigen tips en adviezen en kan er helemaal niks mee. Ze zien eruit als een hele hoge berg.

Ik vind deze fases irritant.
En…
Ik ben er zo dankbaar voor!

Omdat ik uit ervaring weet dat ik deze momenten juist nodig heb om te blijven doen wat ik écht wil doen. Twijfelen houdt me scherp.
Het zorgt ervoor dat ik me steeds bezighoud met de dingen die op dat moment het beste bij me passen.
Het zorgt er voor dat ik beter ‘nee’ kan zeggen tegen de dingen die ik eigenlijk niet wil doen.
En daarmee volop ‘ja’ tegen de dingen waar ik wél tijd en aandacht aan wil geven.

Na een paar dagen zuchten, peinzen en uitstellen heb nu weer helder heb wat mij drijft, ik meer van mezelf wil laten zien én ik duidelijker voor ogen heb waar ik naartoe wil.
En heb ik ‘over mij‘en ‘voor wie‘  opnieuw geschreven.

Herken jij deze fase? Zo ja, hoe ga jij daarmee om?

 

 

Doen wat je leuk vindt nr 43: Joske Seegers – Happy Day / Happy Vintage

Joske deed in 2010 mee met een durftvragensessie. Haar vraag had iets te maken met meer ervaring opdoen in organiseren. Een van de tips was om eens kennis te maken met mij. Daar kwam een leuk gesprek uit voort en een van de uitkomsten was dat wij samen de Durftevragen Nieuwjaarsboost in 2011 gingen organiseren. We bleken beiden een andere manier van organiseren te hebben en op een open manier hebben we ervoor gezorgd dat deze flinke klus geklaard werd, dat we beiden leerden van elkaar én dat het vooral leuk was. Inmiddels is ze hard aan de weg aan het timmeren met haar eigen bedrijven. Leuk dat ze hier vandaag aan het woord is!

———————————————————————————————————————————————————

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Ik heb sinds kort twee eigen bedrijven. Happy Day wedding & events is er voor mij als wedding en eventplanner. Daarnaast verhuur ik met Happy Vintage verhuur, vintage decoratiemateriaal voor bruiloften, evenementen, fotoshoots, etalages etc. 

Wat vind je er leuk aan?
Ik vind het heerlijk om met oude spulletjes bezig te zijn en voor de klant een prachtig resultaat neer te zetten. Een bepaalde sfeer creëren, rommelmarkten afstruinen naar net dat ene mooie item en met weinig geld iets heel moois maken. Daarnaast vind ik het leuk om met mensen bezig te zijn, als weddingplanner ben ik dat zowel met de verschillende leveranciers als uiteraard met het bruidspaar. 

Verdien je hier je geld mee?
Nog niet, alles wat nu binnenkomt investeer ik weer in mijn bedrijven. En het is een leuk extraatje aan het einde van het jaar. 

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Ik vind het heerlijk als werk niet als werk voelt. Dingen op mijn eigen manier doen en er veel energie voor terugkrijgen. Mijn droom is dan ook om zo snel mogelijk fulltime hier mee bezig te kunnen zijn! 

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Nee, ik heb heel lang niet geweten wat ik wilde doen, dit is allemaal een beetje per ongeluk op mijn pad gekomen. Maar de puzzelstukjes blijven op zijn plek vallen en het voelt nu alsof ik precies dat aan het doen ben wat ik moet doen! 

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
Vier het leven, vier de liefde! 

Joske Seegers, 24, nijmegen
Sites: happydaywedding.nl en happyvintageverhuur.nl
Twitter @joskeseegers en @vintageverhuur

———————————————————————————————————————————————————

Bekijk HIER de eerdere 42 mensen in deze rubriek..

Zou je graag willen doen wat je leuk vindt, maar komt het er niet zo van? Dan kan je er iets aan hebben om een prikkel-uur bij mij te boeken of je aan te melden voor de workshop ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!‘.

Ik zie je reactie graag tegemoet via mijn contactformulier.

Doen wat je leuk vindt nr 42: Marieke van Dam – Bureau Play

Vorig jaar was ik voor het eerst op het geweldige Natural Networking Festival. Marieke van Dam was daar ook. Ik heb haar leren kennen en kort gepraat, maar verder kwam er de hele tijd iets tussen. Gelukkig heb ik haar later nog eens gezien en haar beter leren kennen via haar getwitter en haar leuke nieuwsbrieven. Marieke doet echt helemaal wat ze leuk vindt en ook nog met iets waar ik me helemaal in kan vinden: spelen! Voor alle leeftijden, op alle momenten. Lees er hieronder meer over.

———————————————————————————————————————————————————

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Mijn bedrijf heet Bureau Play. Ik ontwikkel allemaal leuke ideeën, producten, workshops en events om volwassenen aan het spelen te krijgen. En daarbij gebruik ik het dagelijkse leven als uitgangspunt. Spelen hoeft niet alleen maar in je vrije tijd plaats te vinden. Je kan ook een heleboel lol hebben onderweg naar je werk of in de supermarkt.

Een van mijn belangrijkste producten zijn de SPEELregels; kleine ontregelende opdrachtjes die van het dagelijkse leven een speeltuin maken. Ik geef in eigen beheer daar een speelkaartenset van uit. Ik maak ze ook in opdracht. Zoals voor Vintage camperFan – een bedrijf dat hele gave opgepimpte retrovolkswagenbusjes verhuurt – waarvoor ik een hele set maakte waarmee je met een VW-busje op pad kan gaan. Ik geef ook diverse workshops. Bijvoorbeeld één waarin teams SPEELregels voor hun eigen werksituatie maken. Een hele leuke manier om op een frisse manier naar het werk te kijken. Oh, en echt super leuk vind ik de SPEELregel van de maand, waar iedereen aan mee kan spelen door foto’s op te sturen.

Wat vind je er leuk aan?
Ik vind het heerlijk dat mijn hele bedrijf draait om plezier, positiviteit, humor. Het geeft me zoveel energie. Ik krijg regelmatig tweets of mailtjes van mensen waarin ze vertellen over hun speelavonturen. Ik word daar zo vrolijk van. Hiervoor was mijn mailbox een stuk saaier 🙂

Verdien je hier je geld mee?
Ja! En dat is zo ongelooflijk tof om met iets waar ik zo gepassioneerd over ben mijn geld te kunnen verdienen. Ik zit nu nog in de beginfase van mijn bedrijf dus het is financieel nog wel eens spannend. Toch neem ik alleen maar klussen aan die voor mij 100% Bureau Play zijn. Om met mijn bedrijf plezier uit te kunnen stralen, vind ik het belangrijk dat ik het zelf ook met heel veel plezier doe. Geld is daarbij niet mijn belangrijkste motivator. En gek genoeg komt het tot nu toe altijd wel goed met het geld.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Ik vind dat ongelooflijk belangrijk. Ik ervaar daardoor zoveel vrijheid en geluk.

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Haha. nee, dit had ik nooit kunnen bedenken. Het is eerst een hele tour geweest om allerlei kaders los te laten. En om echt te ontdekken wat bij mij past.  En dat blijf ik doen want ik weet zeker dat er nog een heleboel te ontdekken is.

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
Van een vriendin kreeg ik een keer een foto die ze nam van een wc-deur waar de volgende tekst op was geschreven: ‘We don’t stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing. Het was meteen mijn lijfspreuk.

Marieke van Dam, 37 jaar, Amsterdam
Sites: bureauplay.nlspeelregels.nl
Twitter:@mariekevdam

———————————————————————————————————————————————————

Bekijk HIER de eerdere 41 mensen in deze rubriek..

Zou je graag willen doen wat je leuk vindt, maar komt het er niet zo van? Dan kan je er iets aan hebben om een prikkel-uur bij mij te boeken of je aan te melden voor de workshop ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!‘.

Ik zie je reactie graag tegemoet via mijn contactformulier.

Sta eens stil en kijk om je heen

Naar beneden. Naar boven. Een punt ver weg. Of juist heel dichtbij. Sta eens stil in plaats van door te razen. Kijk en verwonder je over al het kleins en groots dat er in en om je heen gebeurt en te zien is. Sta stil. En merk dat de tijd minder snel gaat.

Rennen, vliegen, haasten

Mensen hebben de neiging om sneller te gaan als ze het druk hebben. Gehaast nog even dit afmaken. Vlug nog even dat mailtje eruit. Hop nog even naar de supermarkt. Sprinten om de trein te halen. Rennen, vliegen, haasten. En waarom? Om nog meer te kunnen doen. En het zo alleen maar drukker te krijgen. Juist in deze tijden is het belangrijk om soms even stil te staan. Een pas op de plaats zet. Niet blijven rennen, maar een paar seconden stilstaan zorgt ervoor dat de tijd minder snel gaat.

Als je om je heen kijkt zie je het leven

Zoals de vormen die de wolken nu hebben. De slak met het mooi huisje dat langzaam zijn pad vindt. Het bejaarde echtpaar dat elkaars hand vasthoudt en samen broos en in hun eigen tempo de wereld in stapt. De aardbei die op een hartje lijkt. Het mooie standbeeld in je straat waar je normaal aan voorbij loopt. De bijzondere spiegeling in het raam. De mooie kleuren die de snoepjes in een snoeppot hebben. De zon die net wat stralen tussen de bomen door laat schijnen. Dat vergeten boek in je boekenkast.

Paar seconden stilstaan

Gun het jezelf om een paar keer per dag een paar seconden stil te staan. Te wachten voor het rode stoplicht en om je heen te kijken. Je mobiel even in je tas te laten en uit het raam te kijken. Te kijken wat er om je heen gebeurt in de trein. Even te zitten en te voelen wat er is. Iets te laten bezinken in plaats van het meteen de virtuele wereld in te gooien.

Zelf maak ik vaak foto’s van de dingen om me heen als ik even stilsta. Bekijk ze hier.

Probeer vandaag bewust een paar keer per dag een paar seconden stil te staan. En ontdek wat er in en om je heen gebeurt. Ik ben benieuwd naar je bevindingen!

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Doen wat je leuk vindt nr 41: Lars Rengersen – o.a. Truienradar / organisatie van de toekomst

Lars kende ik al langer van van naam en leerde ik kennen tijdens de eerste Gave Dingen Doen in Nijmegen. Hij praat en tweet altijd zo enthousiast over de dingen die hij doet. En dat is heel veel, kijk vooral op zijn site. Maar lees vooral eerst even zijn antwoorden op mijn vragen:

———————————————————————————————————————————————————

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Het leukste vind ik om nieuwe concepten uit te denken, uit te werken en te proberen. Ik hou heel erg van sprintjes trekken. Na een tijdje ga ik me dan weer vervelen en richt ik me weer op nieuwe dingen. Daardoor werk ik aan heel veel dingen tegelijk. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met meten van emotie & beleving, truienradar, onderzoek in hoger onderwijs, organisatie van de toekomst, openspace company, data visualisatie voor de industrie, health innovation lab, en oude Volvo’s als hobby.
In de basis ben ik zelfstandig ondernemer en voor sommige initiatieven heb ik samen met anderen aparte bedrijven opgestart.

Wat vind je er leuk aan?
Met name de afwisseling en diversiteit in samenwerkingen vind ik erg leuk. Hierdoor heb ik veel mogelijkheden en kan ik aan die dingen werken die stromen en waar ik energie van krijg. Doordat het zoveel verschillende dingen zijn, is het ook makkelijker om sommige dingen weer los te laten.

Verdien je hier je geld mee?
Tja, goede vraag. Het blijft een kwestie van balanceren tussen pionieren en declarabel werken. Met name de hele nieuwe dingen kosten geld en tijd. Tegelijkertijd zijn dat ook de dingen die ik het allerleukste vind. Ik probeer daardoor een balans te vinden om daarnaast ook een aantal dingen die ook wel leuk, maar vooral declarabel zijn.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Als ik bezig ben met de dingen die ik echt leuk vind, merk ik dat alles me makkelijker af gaat. Sowieso heb ik niet het idee dat ik aan het werk ben. Ik deel mijn tijd flexibel in. ‘Prive’ dingen overdag en werk ’s avonds en in het weekend, het loopt allemaal door elkaar. Als ik de dingen die ik leuk vind, heb ik minder slaap nodig en heb ik meer energie, heerlijk!

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Nee, en nog steeds staat niet vast wat ik doe eigenlijk. Daar zit de kern. Niet alles blijft oneindig lang leuk. Ik doe dit op dit moment omdat ik dat nu leuk vind en ik probeer zo scherp mogelijk te blijven of dit ook zo blijft. Zelfstandig ondernemer zijn lijkt dit wel automatisch te faciliteren, maar dat is niet het geval. Ook als ondernemer raak je in patronen. Het blijft belangrijk om die te doorbreken om echt altijd met leuke dingen bezig te zijn. Dan gaat het echt vanzelf!

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
Zoek samenwerkingen op die werken! Ik geloof dat als je samenwerkt met mensen die dezelfde drive en visie hebben op werken en samenwerken, dat je elkaar dan automatisch kunt vertrouwen. Dat is overigens ook waar we mee experimenteren in organisatie van de toekomst.

Lars Rengersen (34), Nijbroek
Site: larsrengersen.nl
Twitter: @larsrengersen

———————————————————————————————————————————————————

Bekijk HIER de eerdere 40 mensen in deze rubriek..

Zou je graag willen doen wat je leuk vindt, maar komt het er niet zo van? Dan kan je er iets aan hebben om een prikkel-uur bij mij te boeken of je aan te melden voor de workshop ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!‘.

Doe jij ook wat je leuk vindt en wil je ook aan het woord komen hier? Of ken jij iemand die altijd enthousiast over werk praat? Ik ben nog naar een paar enthousiaste mensen op zoek die geld (gaan) verdienen met het doen van wat ze leuk vinden (alle soorten banen en ondernemingen welkom) ter inspiratie voor mensen die denken dat het niet mogelijk is!

Ik zie je reactie graag tegemoet via mijn contactformulier.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén