Tag: delen

De behoefte aan schrijven

Schrijven vind ik een wonderlijk iets. En vooral hoe ik ermee omga. Als ik diep naar binnen kijk, voel en weet ik dat schrijven is wat ik het liefst doe. En toch komt het er heel vaak niet van.

Inspiratie heb ik genoeg, dat merk ik iedere keer dat ik er wel voor ga zitten, achter de laptop, of met pen en papier voor mijn neus.

Urgentie voel ik eigenlijk ook genoeg, vaak heb ik het idee dat schrijven mijn manier is om met de wereld en alles wat erin gebeurt om te gaan. Door taal en woorden te delen kan ik op mijn manier bijdragen aan wat ik belangrijk vind. Aan hoe ik denk – en voel- dat de wereld een nog mooiere plek zou kunnen zijn.

Sinds ik mijn eerste schrijfsels online deelde, op mijn eerste blog dat ik in 2004 begon, merkte ik dat ik mensen kan raken. Dat door gewoon te schrijven over wat mij opvalt, raakt of bezighoudt, anderen aan het denken worden gezet. Zien dat dingen anders kunnen. Anders mogen. En ze zo in beweging komen. Op hun manier.

Schrijven blijkt voor mij een manier om meer mezelf te kunnen zijn en tegelijkertijd ook een manier waardoor anderen meer zichzelf kunnen zijn. Dat blijf ik zo bijzonder vinden.

Er is vaak een gesprek gaande in mijn hoofd. Dat balanceert tussen ‘waarom deel je niet meer?‘ en ‘wat maakt het uit, zoveel lezers heb je toch niet‘ en ‘schrijven doe je toch voor jezelf‘ en ‘ik vind mijn site thema niet handig, moet dat eerst even zien te veranderen voordat ik meer kan delen‘ en ‘schrijf ik wel genoeg over dat wat me echt raakt?‘.

Jaren geleden ben ik begonnen met het delen van nieuwsbrieven. In mijn ondernemersjaren werd dat wat zakelijker. En vond ik het vaak lastig om te zoeken naar de balans tussen gewoon schrijven, en de aandacht vestigen op de dingen die ik als ondernemer aanbood.

In 2016 stopte ik als ondernemer, liet ik mijn woonplek en heel veel spullen los en ben ik op loslaat-avontuur naar Ierland gegaan om daar vrijwilligerswerk te doen. Met de keuze om veel minder online te gaan en een paar maanden sowieso niet op social media. Wel zou ik ongeveer een keer per maand een mailing sturen naar mensen die me graag wilden volgen. Nog steeds stuur ik ongeveer een keer per maand die mailing. Tot nu toe is de toon daar anders dan op mijn blog, persoonlijker. Het voelt meer als het schrijven van een brief naar een bekende. Terwijl ik helemaal niet iedereen op die mailinglijst persoonlijk ken.

Nu ik sinds een paar weken weer mijn eigen huisje heb en daarmee een rustigere thuisbasis dan de afgelopen twee jaar, vind ik het tijd om alle excuses overboord te gooien en gewoon weer meer te schrijven. Op papier. Op deze site. In mijn mailing. En wie weet hoe en waar nog meer.

– Op de hoogte blijven van mijn nieuwe blogs? Je kan je abonneren op mijn blog. Dan krijg je automatisch een mail zodra ik een nieuwe blog plaats. Handig toch, zijn zowel jij als ik niet afhankelijk van bv social media of puur toeval.  Op de volledige site zie je de aanmeldknop rechtsboven staan. –

 

Deel niet alles

Ik vind het geweldig dat we tegenwoordig veel kunnen delen via sociale media. Delen kan leiden tot inspiratie, verbindingen, contacten en meer mooie dingen. Afgelopen dagen betrapte ik me er echter op dat ik bij het zien of denken van mooie dingen meteen dacht ‘hoe en waar dit te delen’. En zo ging het moment zelf ineens voorbij. Was ik vergeten er écht van te genieten of het helemaal tot me door te laten dringen. Bij deze de oproep aan mezelf en ieder die dit leest: sta meer stil en deel niet alles.

Alles kan meteen

We leven in een wereld waar alles meteen kan. Foto’s zie je direct terug op je camera of mobieltje. En kan je meteen naar anderen doorsturen. Smsjes en whatsappjes komen na een druk op de knop bij de ander aan. Alles wat je wilt zien of weten, kan je snel terugvinden op youtube. Of ergens anders op het wereldwijde web. Alles wat je ziet, leest en denkt kan meteen met anderen gedeeld worden. En dat doen we ook massaal.

Nu is het moment

Ik vind het altijd raar als ik ergens lees ‘dit concert is echt geweldig’, of ‘de film waar ik nu naar kijk is heel erg mooi’. Waarom er iets van missen door je aandacht te besteden aan het delen van hoe mooi je het vindt? Ieder moment komt maar een keer. En als het een geweldig of mooi moment is: ga er eens helemaal in op! Geniet er volledig van. Sta wat vaker stil. Voel hoe het voelt. Wat het met je doet. Of het je raakt. En deel het daarna pas met anderen. Of niet.

Leef het leven

Het leven zit namelijk vol met leuke, mooie, bijzondere, ingewikkelde, stomme, grappige, vreemde, ontroerende, suffe, intense, broze, indrukwekkende, lieve en dagelijkse momenten. Het is bijna niet te doen om alles altijd helemaal te ervaren. Laat staan het te delen. Dus de volgende keer dat je iets wilt delen dat je ziet, hoort, leest, denkt: adem eerst even in en uit en probeer het moment zelf te ervaren. Tot het volgende moment zich aandient. En het volgende.. En het daarop volgende..

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Alles wat je deelt, groeit

Een bekende uitspraak is ‘alles wat je aandacht geeft, groeit’. Mensen die aandacht geven aan de negatieve dingen in hun leven, zullen merken dat deze daardoor blijven bestaan. Mensen die aandacht geven aan de leuke en mooie dingen, zullen vaak ervaren dat deze blijven bestaan. En gaan groeien. En alles wat je deelt, groeit zelfs nog meer.

Voor je houden

Tijdens mijn workshop, lezingen en in gesprekken valt het me vaak op dat mensen aarzelen om te delen waar ze mee bezig zijn. Wat zonde! Zodra ze er hardop over vertellen gebeurt er namelijk iets. Ze krijgen reacties en feedback. Anderen gaan met ze meedenken. Ideeën worden aangevuld. Mensen vertellen welke gedachtes er bij hun opkomen als ze het horen. Er wordt aangeboden om mee te helpen. Zo gaat het leven. En kan het groeien.

Als de tijd rijp is

Het kan eng zijn om te delen. Want dan heb je de kans dat iemand je idee naar beneden haalt. Het overneemt. Het stom vindt. In de beginfase kan het handig zijn om je idee even voor je te houden, zodat het alleen voor jou vorm kan krijgen. Een idee heeft namelijk tijd nodig om te rijpen. Tot de fase komt om het naar buiten te brengen. Waarschijnlijk weet je tegen die tijd goed aan wie je het wel en aan wie je het beter niet kan vertellen. Die vriendin die alles altijd negatief benadert vertel je er liever niet over. Je bent juist wel benieuwd naar die oom die altijd geïnteresseerde vragen stelt.

Deel en het groeit

Zodra je een idee deelt, gaat het leven. Daardoor kan je er aan gaan schaven. Door vragen en opmerkingen van anderen krijg jij de kans om je idee vorm te geven. Om te merken en voelen hoe jij het wilt. Welke stukjes belangrijk voor je zijn en welke anders kunnen. Als je een idee voor je houdt tot het ‘af’ is, dan moet je alles alleen doen. En hoeveel kan je doen in je eentje? Wil je doen in je eentje?

Delen inspireert

Door te delen geef je anderen de ruimte om ook te delen. Doordat anderen delen geven zij jou de kans om mee te doen. Zodat ook jij kan groeien. Hoe leuk is het om mensen te horen vertellen over plannen die ze hebben? Om daar over te lezen? Waarom zou je het voor je houden? Laat alle ideeën en mensen groeien!

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Durf jij al te vragen?

“Kinderen die vragen, worden overgeslagen”. Met dit credo is het merendeel van ons opgegroeid. Het wordt ons al vroeg afgeleerd om te vragen. Het hoort niet. Daarnaast zien velen om hulp vragen als een zwakte. Omdat je dan zegt dat je iets niet alleen kan. En we hebben ons aangeleerd dat je alles alleen moet kunnen. Gelukkig durven er steeds meer mensen te vragen. En worden er zo steeds meer dingen makkelijker.

Durftevragen

Ik deed begin 2010 mee aan mijn eerste Durftevragensessie. Een groepje mensen gaat onder begeleiding van een durftevragenbegeleider aan de slag. Je stelt een vraag waar je hulp bij kan gebruiken. Vervolgens schrijft iedereen hun adviezen, leestips, handige contacten en verdere tips op post-its. Met een vel flipoverpapier vol tips waar je alleen nooit op was gekomen ga je naar huis. Het mooie is dat je ook ontdekt hoe leuk het is om anderen te helpen. Hoe zij verder worden geholpen door een boek dat jij ooit hebt gelezen, iemand die jij kent, een evenement waar zij nog nooit van gehoord hebben. Vragen is leuk, maar anderen helpen blijkt ook leuk!

Stel jezelf open

Vragen stellen kan iets kwetsbaars hebben, omdat je daarmee aangeeft dat je iets niet alleen kan. Dat je niet alles weet. Het mooie is dat blijkt dat anderen ook niet alles weten. Of alleen kunnen. Als jij je openstelt en begint met vragen en delen geef je anderen ook de kans om zich open te stellen.

1 + 1 =3

Stel dat iemand me vertelt dat ze op dit moment zoveel tijd overheeft en iets te doen wilt hebben. En een ander verzucht dat hij nog een paar vrijwilligers tekortkomt voor een mooi festival. Omdat ze dit beide hardop durven te delen, krijg ik de mogelijkheid om ze aan elkaar voor te stellen. Dit werkt op alle gebieden zo. Het gevolg van jezelf openstellen, is dat anderen daardoor weten wat jij zoekt. Waar je hulp bij kan gebruiken. En waar jij zelf goed in bent. Stel je voor wat er gebeurt al iedereen dit nog meer zou doen.
Kijk ook eens op de site van Durftevragen als je er meer over wilt lezen.

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén