Tag: energie

Ik troost me met de gedachte

“The situation in the world around us is just a reflection of the collective situation. Only as we become more peaceful people will we be finding ourselves living in a more peaceful world.”

Ik troost me met de gedachte dat er veel meer goeds gebeurt in de wereld dan waar ik weet van heb. Goeds, gedaan door mensen die dat niet delen via social media. Omdat ze daar geen behoefte aan hebben. Of omdat ze geen idee hebben dat wat ze doen iets bijzonders is. Of omdat het zo miniem lijkt dat er weinig over te delen valt.

Het zijn de mensen die dingen doen als…

Meer lezen

bloesem

Waarom een schuldige aanwijzen niet altijd de oplossing is

Er knaagt soms iets bij mij als ik wat van het nieuws meekrijg. Het heeft te maken met schuld en hoe ver mensen er in willen gaan om ergens een schuldige voor te zoeken. Mensen wijzen driftig naar elkaar en kunnen er helemaal door opgeslokt worden.

Bijvoorbeeld bij een auto-ongeluk, een overlijden in een ziekenhuis, een natuurramp, iemand die anderen iets naars aandoet. Mensen zijn boos, verdrietig, geraakt of geschokt (of allemaal) en willen een schuldige aanwijzen.

Wie heeft dit gedaan?
Wie is er verantwoordelijk?
Wie had dit kunnen voorkomen?
Wie heeft dit laten gebeuren?

Ze willen dit volgens mij om iets beter te kunnen verwerken, om het te begrijpen, om te kijken of het een volgende keer voorkomen kan worden, om zich af te reageren of om niet bezig te gaan met het verdriet dat of de angst die er achter zit.

Maar weet je wat het is: niet alles valt te voorkomen

Dingen gebeuren. Omdat er iemand niet oplet. Omdat de natuur krachtig is. Omdat iemand iets in zijn/haar hoofd heeft en niemand hen/haar daar vanaf kan brengen. En soms is er gewoon sprake van domme pech of een ongelukkige samenloop van omstandigheden.

En zelfs als er een schuldige wordt aangewezen: wat heb je er écht aan je volledig op zijn of haar straffen te richten? Hoe helpt dat je werkelijk in je eigen leven? Wat lost het op?

Daarmee wil ik niet suggereren dat je als mens álles over je heen hoeft te laten komen of dat er nooit iemand ergens verantwoordelijk voor moet worden gesteld. Het lijkt mij alleen wel gezonder, liefdevoller en fijner als de schuldvraag vaker wordt gelaten voor wat ie is en mensen in plaats daarvan hun aandacht richten op het verwerken van wat er gebeurd is en ontdekken hoe ze door het gebeurde hun leven verder willen inrichten.

Alles wat je aandacht geeft, groeit en door je steeds op de (mogelijke) schuldige te richten, gaat daar alle energie naartoe. Is dat écht wat mensen willen? Of zouden ze zich liever willen richten op de dingen waar ze blij van worden en waar ze wel plezier, liefde en verbondenheid uit halen?

“Moeilijkheden bieden je een keuze: we kunnen óf weggevaagd worden door onze verwondingen, óf ze benutten om onze ziel te doen groeien.”
Joan Borysenko (uit ‘Handboek van de ziel’)

 

Denk in moeilijkheden. En zie moeilijkheden. Denk in kansen. En zie kansen.

Jouw wereld is zoals jij die ziet. Waar jij je focus op legt, is wat er is. Sta er eens bij stil hoe krachtig dat is. En hoe dat doorwerkt in alles. Jij bepaalt waar je je energie op richt.

Stel:
Je hebt een plan dat je graag wil uitvoeren. Je denkt erover na. Je visualiseert het wat. En je ziet wat er allemaal mis kan gaan. Je haalt een voor een naar boven wat jij niet kan wat je wel nodig denkt te hebben. Je ziet veel beren op de weg. Dat ziet er onmogelijk en ingewikkeld uit!

Dus ga jij je plan uitvoeren? Waarschijnlijk begin je er niet eens aan. En als je er wel aan gaat beginnen, is de kans groot dat het niet lukt. Je aandacht is namelijk alleen gericht op alle moeilijkheden. Dus dat is alles wat je ziet en aantrekt.

Stel:
Je hebt een plan dat je graag wil uitvoeren. Je denk erover na. Je visualiseert het wat. Je ziet voor je hoe het is als je het hebt uitgevoerd. Je beeldt je in hoe fijn het voelt om er mee bezig te zijn. Je haalt een voor een naar boven wat jij allemaal in je hebt dat je van pas gaat komen. Je ziet wel wat beren, maar je gelooft ook dat er mensen, mogelijkheden en kansen komen die ervoor zorgen dat die beren weer van de weg af gaan.

Dus ga jij je plan uitvoeren? Grote kans van wel! Je begint er in ieder geval mee. En zet iedere dag een stapje en door ieder stapje naam jij je idee serieus, denk je in mogelijkheden en daardoor zie je steeds nieuwe kansen die je gaan helpen bij het waarmaken van je idee.

Wat geloof jij dat er allemaal mogelijk is?
Voor welke kansen sta jij open?

Stop met uitstellen.
Kies je doel.
Bepaal je focus.
Zet iedere dag een stapje.

Mijn ervaringen van ‘Playing the Matrix’ workshop van Mike Dooley

You attention, please… Your attention please..
This.. is the Universe

Today i’ll be recording you every thought and emotion, no matter how ‘good’ or ‘bad’, no matter how generous or stingy, and no matter how helpful or hurtful they may be. And everything I record… will be played back for you, as soon as possible, as some type of physical manifestation in time and space.

Thank you, that is all –
The Universe

Afgelopen zaterdag was ik bij de ‘Playing the Matrix’ workshop van Mike Dooley. Een workshop van 6 uur. Waar ik me geen seconde heb verveeld. Alleen al dat vind ik bijzonder. Vaak verlies ik mijn concentratie snel bij workshops en events, dan ben ik te vol van alle indrukken. Maar niet afgelopen zaterdag. Ik kreeg er juist energie van.

De naam Mike Dooley ken ik, sinds ik ruim 3 jaar geleden bij zijn berichten van The Universe terechtkwam. Berichten zoals die hierboven. Mails die me altijd energie en inspiratie geven. Deze korte berichtjes passen goed tussen de vele boeken, mensen en filmpjes waar ik me door laat inspireren. Vol verwachting zat ik zaterdag dan ook in de zaal. En het was geweldig, leerzaam, energiek, vrolijk en inspirerend.

Het basisprincipe komt in meer boeken en lezingen terug: dat alles wat je denkt, op een of andere manier in je leven terugkomt. Het Universum (of hoe je het wil noemen) voelt/kent/weet jouw gedachten – en vooral je emoties die daarbij horen- en geeft dat in een of andere vorm aan je terug.

Simpel gezegd: als je met het verkeerde been uit bed stapt, het een rotdag vindt en iedereen humeurig benadert, dan gaat er die dag veel mis en tref  je allemaal humeurige mensen. En andersom: als je opstaat en het een geweldige dag vindt, dan zie je overal kleine wonderen en lachen de mensen je toe.

think less mike dooley

Deze manier van denken en leven hoort al een tijdje bij mij. Afgelopen zaterdag zijn er weer nieuwe dingen uitgelicht of me opgevallen. Namelijk dat het het allerbelangrijkste is dat je je gelukkig voelt. Als je je daarop richt, is de kans groter dat je ervaringen gaat krijgen en dingen voor elkaar krijgt, die er voor zorgen dat je gelukkig bent. Andersom werkt het in ieder geval niet: als jij je richt op het vinden van die ene liefde, die ene baan of dat specifieke huis, zodat je daarna gelukkig gaat voelen…. nee.

En verder dat het belangrijk is om doelen te stellen.  En daarna in actie komt. Door stappen te zetten op weg naar je doel, geef je het Universum volop de ruimte om je te helpen. Loop vervolgens niet vast in het tot detail willen bepalen hoe te gaan en welke stappen te zetten. Dat kunnen wij als mens helemaal niet overzien. Hou ruimte voor synchroniciteit en toevalligheden. Ga er vanuit dat er altijd betere kansen en mogelijkheden zijn dan je zelf kan bedenken.

The best way to find ‘love’…
which, incidentally, is just as true for finding money, is to focus less on these ‘by-products; of a life well lived and more on a life well lived.

Simple is as simple does,
The Universe

Je aandacht richten op je gelukkig voelen, wil niet zeggen dat alles altijd gaat zoals je hoopt of bedenkt. Soms lijken de dingen zelfs tegen te vallen of mis te gaan.Blijf stappen zetten. Zie de lol van dingen in. Leer overal van. Zie de kansen. Heb plezier. Hou je doelen voor ogen en blijf in beweging. Want alles wat je doet, draagt bij aan jou. Blijf je richten op je gelukkig en goed voelen. Zo ontdek je keer op keer welke kant je op gaat om dat nog meer mogelijk te maken.

Zelf heb ik zaterdag weer een nieuwe boost gekregen over hoe mijn leven en werken en alles vorm te geven. En heb me weer gerealiseerd dat het stellen van doelen én me blijven richten op hoe ik me voel zo veel belangrijker is dan ik al dacht. Voelde. Ik krijg nooit alles wat ik erover kwijt wil in een blog. Ik ga er vaker over schrijven. En laat het me vooral weten als je vragen hebt, ik deel mijn visie daarop graag met je!

Korte samenvatting van de workshop:

  • Wat je uitzendt, krijg je terug (‘thoughts become things’)
  • Bepaal je doel en vul vervolgens niet precies in hoe je daar gaat komen: het Universum overziet alles van iedereen en helpt je door mensen, kansen en mogelijkheden op je route te plaatsen
  • Als je je doel bepaalt hebt, blijf je niet zitten en wachten: je gaat ermee aan de slag. Pas door in actie te komen, ontdek je welke wegen te wandelen
  • Visualiseer je doel, maak vision boards, zie/hoor/voel/proef het. En pin je daarbij niet vast op de details (het leven is vaak wonderlijker dan jij kan bedenken), maar richt je vooral op hoe je voelt als je je doelen bereikt hebt
  • Laat ruimte open voor wonderen (en geloof dat ze gebeuren, ook als je ze niet ziet)
  • Het belangrijkste is dat jij je goed en gelukkig voelt: als jij je altijd daarop richt, krijg je het meeste voor elkaar en kom je in een goede flow

Ever notice how
when someone dreams of happiness, fulfillment, abundance, health, romance, or friendship, they never have to wonder if it’s in their best interest?

But when someone dreams of a specific house, employer, love interest, deadline, dollar amount, or diet fad, they often end up contradicting themselves?

Keep your ‘end results’ general, everything else is just a how.

To the big picture,
The Universe

Klik hier om je aan te melden voor de ‘notes from The Universe.’

Vind je eigen manier van gedisciplineerd werken

“Ben jij gedisciplineerd?”, vroeg een vriend, die ik nog niet zo lang ken, terwijl we door het bos aan het wandelen waren.

We hadden het over werken en ondernemen en hoe we dat beiden vormgeven.

“Volgens mij niet zo. Maar wat versta jij precies onder gedisciplineerd?”, vroeg ik hem. “Dat je werkt op de tijden dat je dat met jezelf hebt afgesproken, dat je het werk doet in de uren die je ervoor gepland hebt.”

Ik moest lachen. En vertelde dat ik in dat geval totaal niet gedisciplineerd werk. Ik heb globale ideeën over wanneer ik dingen af moet of wil hebben. Wanneer ik er aan werk laat ik afhangen van mijn bui, mijn gemoedstoestand. Ik doe de dingen graag wanneer ze goed voelen.

De eerste jaren als ondernemer deed ik dat nog niet zo. Had toch het idee dat ik het ‘verkeerd’ deed als ik me niet aan een schema hield. Of als ik midden op de dag een film ging kijken, omdat er echt even niks uit mijn handen kwam. Of als ik in het weekend aan het werken was, omdat de inspiratie dan ineens volop aanwezig was. Inmiddels weet ik dat dit voor mij het beste werkt. En dat ik, als ik aan het werk ben aan de dingen op het moment dat ze goed voelen, veel productiever ben. En dus juist meer gedaan krijg. De energie meer stroomt. En de ideeën en inspiratie daarmee ook.

Het belangrijkste van alles is dat ik me op deze manier vaker goed voel. Niet alleen na het werken. Of daarnaast. Maar ook tijdens.

Al wandelend ging ons gesprek verder. En later kwam het gesprek op mijn ‘sta eens stil’-mailing, die ik iedere maandagochtend verstuur. Omdat ik merk dat wat bij mij inmiddels als vanzelf gaat -stilstaan bij de dingen die anders voorbij razen, zodat ik mezelf niet voorbij raas- anderen soms moeite kost. Zo ook met mijn ‘focus en rust’-mailing, die ik twee keer per maand verstuur. En zo met alles wat ik doe als ondernemer. Ik voel me tegenwoordig goed bij de manier waarop ik leef en werk, en als ik door te delen anderen daarin mee op weg kan helpen, dan doe ik dat graag.

Hij vond het heel gedisciplineerd dat ik de moeite nam om iedere week zo’n mailing te schrijven en versturen. Het klonk logisch. En de opmerking bleef hangen.

Daarom heb ik net even het woordenboek er bij gepakt:
Gedisciplineerd (bn)- aan orde en tucht gewend / gewend aan orde en regelmaat

Hoe werkt dat voor mij?
Ik heb mijn eigen orde en regelmaat. Dat zit ‘m niet in vaste uren en werktijden en werkdagen. Maar wel in de manier en regelmaat waarop ik gedreven ben om mijn ervaringen, kennis, vragen en tips met anderen te delen. En nieuwe producten en diensten te ontwikkelen en aan te bieden en uit te voeren. Dat komt allemaal vanuit mezelf. En ja, dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. En door veel vallen en weer opstaan vind ik hier steeds meer mijn eigen weg in. En dat doe ik als ondernemer al ruim vijf jaar. Dus ja, op mijn eigen manier ben ik wel degelijk gedisciplineerd. Dat doet me toch goed!

Zie jij jezelf als gedisciplineerd? Hoe werkt dit voor jou?

Wat wil je dan wel?

Ik lees graag. Ik word aan het denken gezet over mezelf en het leven. Ik hou daarvan. Ik kan mezelf daardoor steeds beter vormen en plaatsen.

Bepaalde woorden en zinnen komen heel erg binnen, die raken iets bij me, dat voel ik echt. Ik heb daarom altijd altijd een opschrijfboekje naast me liggen, want sommige zinnen vragen erom om opgeschreven en bewaard te blijven. Ik leer door te lezen.

Vanochtend werd ik wakker met een zin die ik een tijdje geleden las.

Wat wil ik dan wél?

Het kwam uit een boek van Esther en Jerry Hicks en als je niet bekend bent met die stof: kort gezegd gaat het over de kracht van je gedachten en dat je er zelf voor kan kiezen waar je je energie op richt. (Zie hier mijn mini-recensie over het boek).

Dat ene zinnetje -wat wil ik dan wel?- bracht veel in beweging. Want alhoewel ik positief van aard ben, als ik mijn dag of mijn moment niet zo heb, dan kan ik daar in blijven hangen. Theoretisch weet ik dan wel dat het voorbij gaat en dat het helemaal geen zin heeft om negatief te mokken in mezelf, maar vaak kom ik daar dan toch niet uit. En baal ik alleen maar dubbel: ten eerste omdat ik me slecht voelden ten tweede omdat ik vind dat ik me niet zo hoor te voelen.

In mijn huis hangt een krijtbord waar ik zinnen of woorden opzet die ik op dat moment graag in het zicht heb. Een tijdje terug had ik niet zo mijn dag. Mijn hoofd was te vol, had het idee dat ik van alles moest: ik had de behoefte aan even niks en niemand. Het helpt me dan om in mijn luie stoel een mooie film te kijken. Daarna -of de dag erna- ben ik dan weer helemaal opgeladen en kan ik er dubbel tegenaan. Dat weet ik. En toch voelde ik me schuldig, dat ik zomaar overdag alles losliet om een film te kijken. (schuldig tegenover wie is me zelf niet helemal duidelijk).

Ik keek naar mijn krijtbord en zag ‘wat wil ik dan wel?’. Ik begon te voelen. Wilde ik werken en dingen doen? Nee, dit was niet het moment. Wilde ik een moment voor mezelf met die film? Ja. Alleen zonder me schuldig te voelen.  Ok. Dus wat wilde ik: mezelf afsluiten met die film, maar dan zonder het gevoel van schuld.

Zo simpel. Dus ik deed hetzelfde als dat ik van plan was, alleen met een ander gevoel. Dat voelde goed en koste me veel minder nodeloze energie.

Dit is een voorbeeld. Deze voor mij magische zin helpt mij in het nog verder afstemmen van zo leven -en werken- dat het bij me past en dat het goed en kloppend voelt.

Wil je niet dat mensen je op een bepaalde manier behandelen? Wil je niet op een bepaalde manier met jezelf omgaan? Wil je deze baan niet? Wil je deze opdracht niet? Wil je niet daar dat event? Wil je een gesprek niet? Wil je je je niet lamlendig voelen?

Focus je niet op wat er allemaal niet lukt en wat je niet wil. Het voelt niet fijn, is zelden productief en het zorgt ervoor dat je als een slachtoffer blijft hangen in een situatie die je niet wil.

Wat wil je wel?

Pauze en stilstaan

Dit is mijn laatste blog van dit jaar. Van 24 december tot 5 januari heb ik namelijk vakantie.

Een van de leuke dingen aan ondernemen vind ik dat ik mijn tijd grotendeels zelf kan inrichten. Als ik geen afspraken heb, kan ik ’s ochtends wat lummelen. Of midden op de dag even buiten wandelen. En als een enorme berg inspiratie me overspoelt, kan ik dat uitwerken, welk moment van de dag het ook tot me komt.

Bijna alles wat ik doe qua werk vind ik zo leuk, dat ik niet altijd even goed weet waar de grens tussen werken en vrij hebben zich bevindt. Er is een groot schemergebied. Een geweldig leuk en interessant schemergebied, waarin ik schrijf, boeken lees, met interessante mensen afspreek, inspiratie verzamel, ideeën uitwerk en mooie gesprekken heb. Ik ben er dankbaar voor dat ik dit mijn werk mag noemen.

Een nadeel van dit alles is dat alles altijd doorgaat. Er is altijd wel wat te mailen, uit te werken, te lezen, te delen en te doen. En uit ervaring weet ik dat het goed is om soms een pauze te hebben. Om echt alles even goed te laten bezinken. Om in een diepere laag van mezelf te komen, waar alles net iets beter kan beklijven. Daarom heb ik ook regelmatig mailloze dagen, afspraakloze en social medialoze weken. Heerlijk. Fijn. En nodig om op andere tijden geconcentreerd, geïnspireerd en vol energie aan het werk te zijn.

En volgende week, vanaf de Kerst tot een paar dagen na Oud&Nieuw is het weer een mooie tijd voor zo’n pauze. Voor mij houdt dat in dit geval in: geen mail, geen blogs schrijven, niet naar LinkedIn, Twitter, Facebook en geen zakelijke afspraken.

Tijd voor alles wat er wil komen. Tijd om terug en vooruit te kijken.

Vanaf 1 januari schreef ik iedere dag op een briefje iets op waar ik die dag dankbaar voor was. Al deze briefjes zitten in mijn dankbaarheidsweckpot. Briefjes vol grote, kleine, enerverende, bijzondere, lieve, mooie en gewone dingen. Want er is iedere dag wel iets om dankbaar voor te zijn. Het doet me goed om daar regelmatig bij stil te staan.

Wat het nieuwe jaar gaat brengen, is net zoals altijd grotendeels een verrassing voor me. Ik weet wel dat ik nog meer tijd ga besteden aan alles met aandacht doen, stilstaan en mindful bezig zijn. Dat is voor mij de basis van al het inspirerende en productieve in mij.

Ook meer doen vanuit meer rust? Meld je dan aan voor mijn Sta Eens Stil-mailingen. Via deze link kan je er alles over lezen.

Ik wens je fijne decemberdagen
en tot in het nieuwe jaar weer!

December is zo’n maand waar je twee kanten mee op kan

De ene kant is de kant van niet veel meer doen en weinig actie ondernemen want ‘het jaar is toch bijna voorbij, ik ga vanaf januari wel weer volop aan de slag’.

De andere kant is de kant van juist nog wat stappen zetten, want ‘iedere stap die ik zet helpt me vooruit en brengt me geluk en als met alle stappen die ik de komende weken nog zet, ga ik ook nog eens met een tevreden en goed gevoel het nieuwe jaar in.’

Eerlijk gezegd zat ik lang in de eerstgenoemde variant. Zodra het woord ‘december’ in mijn hoofd kwam, ging ik als vanzelf in de wachtstand. Leuk, aan de slag gaan met van alles, ‘maar nu even niet.’ Met een ietwat ontevreden gevoel ging ik zo december door en met datzelfde gevoel begon ik januari. Jaar na jaar verwachtte ik dat er op 1 januari een miraculeuze bron van inspiratie en energie werd aangeboord waar ik als vanzelf door vooruit zou gaan. Dat gebeurde zelden en zo begon mijn nieuwe jaar vaak wat moeizaam.

Dit jaar voelt het anders. Ik ben het hele jaar met mijn onderneming volop bezig geweest met stappen zetten. En met anderen stappen laten zetten. En meer dan ooit voel ik hoeveel energie dat geeft. Hoe de ene stap -hoe klein ook- altijd naar een volgende stap leidt. Die eerste stap is vaak een drempel, maar zodra de tweede is gezet, gaat het steeds makkelijker.

Deze december voelt dus anders. Ik merk dat ik nog een aantal klussen heb waar ik met veel plezier mee aan de slag ga, mijn Sta Eens Stil-week is volop aan de gang, er staan nog twee open Durftevragen sessies in de planning, eind deze week start iemand een nieuw coachtraject bij mij en zo zijn er nog meer leuke en fijne werkdingen.

Dus deze december zet ik nog wat stappen. Nog een week of drie. En dan duik ik voldaan in een Kerst en Oud&Nieuw-vakantie.

En, hoe productief ben jij in de december-maand?

Stilte transformeert ieder levensinzicht tot energie

De laatste tijd ben ik steeds bewuster bezig met stilte.
Zo heb ik een tijdje geleden de site ‘Sta eens stil en kijk om je heen‘ gemaakt. En deel ik via de Facebookpagina Sta Eens Stil iedere dag een dagelijks rustpuntje: een berichtje, tekst, foto en/of spreuk waardoor mensen even stilstaan. En stoppen met waar ze mee bezig zijn. Zodat ze daarna met (meer) aandacht verder kunnen.

Ook ben ik -zoals altijd- bezig met het verder vormgeven van mijzelf als ondernemer. Hoe kom ik het beste tot mijn recht? Waar hebben mensen behoefte aan? Wat kan ik het beste? Hoe komt dat samen?
Welke rol speelt stilstaan in dit alles? Hoe zorgt stilte ervoor dat alles wat ik doe en breng nog krachtiger is? Wat hebben anderen daaraan?

Vanochtend werd ik ineens met deze gedachte wakker:

Stilte
Transformeert
Ieder
Levensinzicht
Tot
Energie

Voor mij is stilte de basis voor alles.

Hoe kom je tot het doen van wat er het beste bij jou past, bij datgene wat je energie geeft, als je altijd haast hebt? Als je nooit de tijd neemt om stil te staan, om dingen te laten bezinken? Daar kom je dan niet bij.

Stilte is de basis bij mijn lezingen, blogs&artikelen, het zijn van gesprekleider, mijn workshops&sessies, het coördineren van Waarmaakdagen en het maken van Verwonderkaarten. En ik heb ervaren dat ik zo mezelf én anderen de ruimte geef om levensinzichten -zowel klein als groot- te transformeren tot energie.

Altijd op zoek naar de ideale baan schrok ik steeds van de vele mensen die niet doen wat ze willen. Die daar niet eens de moeite voor nemen, omdat ze denken dat het niet mogelijk is. Of niet voor hun is weggelegd. Wat zonde als mensen energie stoppen in dingen die ze niet eens de moeite waard vinden.

Volgens mij doet het de mensen en de wereld goed als iedereen zijn eigen verhaal schrijft. In plaats van te proberen om in de verhalen van anderen te passen.

Keuzes maken geeft je energie!

De afgelopen dagen voelde ik dat het steeds drukker werd in mijn hoofd. En ik een onrustig gevoel in mijn lichaam had. Ik wist dat mijn mailbox vol zat met allemaal vragen en mogelijkheden en probeerde er zo min mogelijk aan te denken. Tot ik het ineens doorhad: ik was keuzes aan het uitstellen. En een keuze die nog niet gemaakt is, kost me steeds meer energie. Tijd om te kiezen dus!

Kiezen tussen leuke dingen

Een paar jaar geleden heb ik plechtig aan mezelf beloofd dat ik zo min mogelijk tijd aan stomme dingen besteed. Zodat ik alle tijd heb voor de leuke dingen. Maar daar zijn er zoveel van, dat ik ook daarin moet kiezen. Ik vind namelijk heel veel leuk. Zie overal iets positiefs in. Daarnaast help ik mensen graag. En wil ik graag alle mogelijke kansen voor mijn onderneming benutten. Ik heb echter, zoals iedereen, ook gewoon 24 uren in een dag. En energie die op kan gaan.

Er niet aan denken..

Als ik drukke dagen heb, met workshops, prikkel-uren, Waarmaakdagen en andere leuke en bijzondere afspraken met mensen, heb ik weinig tijd om mijn mail en to-do-lijstje te bekijken. En daar stapelt zich van alles op. En stel ik keuzes uit. De te maken keuzes zitten echter wel steeds in mijn hoofd. ‘Ik moet nog laten weten of ik dan kan’. ‘Kan ik die twee afspraken op een dag plannen?. Ergens niet aan proberen te denken kost me een hoop energie!

Steeds beter

Gelukkig word ik er steeds beter in. Ik ervaar steeds eerder dat mijn hoofd vol begint te raken. En het onrustige gevoel zich over mijn lichaam verspreidt. Dan ben ik even in ontkenning. Installeer mezelf met een diepe zucht achter mijn laptop. En hak knopen door. Maak keuzes. Laat anderen weten wat deze keuzes zijn. Plan afspraken. Zeg andere afspraken af. En schep zo helderheid voor mezelf. En voor de mensen om me heen.
En geniet van de rust en het opgeruimde gevoel dat daarop volgt!

Herken jij dit? En hoe ga jij hiermee om?

2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén