Tag: mindful

Vandaag ben ik hier

In mijn hoofd had ik allerlei ideeën over wat ik allemaal wilde benoemen in mijn eerste blogpost hier in 10 maanden. Een opsomming van mijn afgelopen bijna 1 1/2 jaar in Ierland, een blog vol inzichten, antwoorden en al mijn ervaringen. Dat is nogal wat. Dus schoof ik dat al een paar weken steeds voor me uit.

Vandaag, nu, realiseer ik me dat die eerste blog in maanden helemaal niet zo hoeft te zijn. Dat ik aan niemand verplicht ben (niet eens aan mezelf) om daar een allesomvattend schrijven van te maken.

Belangrijker is dát ik schrijf, mezelf deze site en het Nederlands bloggen weer eigen maak. Een soort van rebound-blogpost, om er weer in te komen.
(Met dank aan het kijken van vele romantische comedy’s in mijn leven, dat ik nu denk aan rebound-boyfriends.)

Ik heb ervoor gekozen dat mijn tijd in Ierland, in Dzogchen Beara, over een paar weken eindigt. Dus ik zit nu in een tijd van terug- en vooruitkijken. Het was een bijzondere, geweldige, intensieve, leerzame, leuke en fijne ervaring. Maar ik heb het inmiddels gehad met wonen in de ‘middle of nowhere’. Zonder auto kom je hier niet zo ver. En ik hoef niet eens altijd ver. Maar in mijn eentje, wanneer het mij uitkomt, naar een supermarkt vind ik nu bijvoorbeeld al een hele fijne luxe.

Deze keuze om weg te gaan voelt goed. En heel spannend. Want eerlijk gezegd heb ik geen idee wat ik dan wél wil gaan doen. Waar en hoe ik precies wil wonen. Hoe ik voor mijn inkomen wil zorgen. Hoe mijn leven in te richten.

Zoals altijd heb ik vertrouwen dat deze antwoorden, de richting, tot me komt. Zoals dat tot nu toe altijd gaat. Eerst loslaten, dan openstaan, vol vertrouwen. 

De afgelopen maanden heb ik trouwens wel op mijn Engelse blog gedeeld, leuk als je daar ook een kijkje neemt: happywithoutreason.com

Terugblik op het eerste half jaar loslaten

Een halfjaar geleden ben ik meer dan ooit gaan loslaten. Ik had mijn huur opgezegd, veel spullen weggedaan en ging naar Ierland om daar vrijwilligerswerk te doen tegen kost en inwoning bij verschillende projecten. Ik begon begin augustus bij het boeddhistisch retraite centrum Dzogchen Beara. In ieder geval de eerste maanden wilde ik niet op social media, veel meer offline zijn en ook koos ik ervoor om mijn smartphone niet mee te nemen.

Ik ben ontzettend blij dat ik deze keuze heb gemaakt.

Heb geen seconde spijt gehad van mijn beslissing om veel los te laten en weg te gaan van mijn woonruimte, omgeving, spullen, mensen en gewoontes. Van te voren wist ik niet precies hoe lang ik weg zou blijven. Een half jaar kon sowieso, daarna zou ik (in ieder geval even) naar Nederland moeten gaan in verband met dd reisverzekering en om wat praktische dingen te regelen. Verder had ik niet vastgelegd hoe lang ik op die specifieke plek zou blijven. Of waar ik verder allemaal naartoe zou gaan. Ik gaf mezelf de ruimte en vrijheid om te ervaren wat per moment goed en passend zou voelen.

Uiteindelijk ben ik 5 1/2 maand op dezelfde plek gebleven.

Twee maanden was van tevoren afgesproken en als het aan twee kanten zou bevallen kon het langer worden. Het beviel me heel goed: het mindful schoonmaken, de schitterende natuur, de goede energie, het dagelijks mediteren, de leuke mensen, de lieve katten, het heerlijke vegetarische lunchbuffet, het grotendeels offline zijn (er was weinig mobiele telefoon bereik, geen wifi voor gasten en beperkte internetmogelijkheden voor vrijwilligers), de goede gesprekken en de retraites waar ik grotendeels aan mee mocht doen. Andersom waardeerden zij mijn inzet, opmerkzaamheid, verantwoordelijkheidsgevoel, schoonmaakkwaliteiten (blijk ik daar gewoon best goed in te zijn als ik me er toe zet), heldere communicatie en humor.

Binnen 2 maanden voelde ik duidelijk dat ik er nog langer wilde blijven, op deze bijzondere en leerzame plek. Dat kon. En ergens in oktober waren er verschuivingen en schoof de assistent-manager op naar manager accomodatie. Zij was 2 dagen in de week weg voor haar deeltijd studie en ze vroegen of ik die dagen veel van haar taken wilde overnemen. Dat besloot ik te doen en daarmee maakte ik meteen de keuze om daar tot eind januari te blijven.

Dat was even schakelen, van werken met mijn handen naar meer werken met mijn hoofd.

Tegelijkertijd besloot ik ergens in die tijd ook om mijn smartphone naar me op te laten sturen. Alles samen voelde het ineens veel drukker allemaal. Ik ben erg blij dat ik dat allemaal ervaren heb terwijl ik nog op die serene plek was, in een omgeving met dagelijkse meditatie. Dat maakte het mogelijk om bewuster op te merken wat het met me deed en hoe ik daar mee om wilde gaan.

Mijn schrijversbloed begon ook weer op te borrelen en omdat ik al maanden in het Engels las, praatte en dacht, ben ik toen een Engelstalige blog begonnen: happy without reason. Daarnaast verstuurde ik al vanaf mijn vertrek ongeveer een keer per maand een Nederlandstalige mailupdate (en dat blijf ik doen, aanmelden daarvoor kan via hier.)

Mijn avontuur gaat namelijk verder.

Eind vorige week ben ik terug naar Nederland gegaan (omdat ik wat praktische dingen te regelen had en vanwege de 180 dagen regeling die bij mijn gekozen doorlopende reisverzekering zat) en maandag vertrek ik weer. Terug naar Ierland. Naar een andere plek om vrijwilligerswerk te doen. Op een plek waar ze zich bezighouden met ecotoerisme en waar ze veel in en met de natuur leven. Ik kijk er naar uit om te ervaren hoe dat voor me is. En weer nieuwe dingen te leren. Ik blijf daar in ieder geval een maand. Misschien ook weer langer. Ik heb geen idee hoe het loopt.

Wat ik wel weet, is dat deze manier van loslaten, leven en ontdekken nu goed bij me past.En dan merk ik al doende wanneer het tijd is om iets anders te gaan doen, of meer vastigheid te zoeken, of juist meer los te laten.

Zolang ik goed naar mijn hart en gevoel blijf luisteren en handelen, wordt de volgende stap steeds vanzelf duidelijk.

Meer zien? Bekijk mijn foto’s op Flickr en Instagram.

 

 

 

Waar lig jij ’s nachts wakker van?

Over het algemeen ben ik een goede slaper. Gelukkig. Slapen vind ik fijn en helend en verkwikkend. Meestal droom ik ook nog eens veel en levendig, dus als ik wakker word, sta ik vaak verbaasd en verwonderd even stil bij alles dat er in mijn dromen is gebeurd. Maar soms lig ik wakker. Ga ik liggen en voel ik dat iets dat zich overdag stil hield, van zich laat horen. Ogen open. Actief brein. Iets in mij wil aandacht. Gehoord worden.

Vroeger kon ik wakker liggen van zorgen over mijn studie. Gebrek aan een baan. Me ongelukkig voelen door de verkeerde baan. Gesprekken met anderen waarin ik anders had willen handelen. Of ik wel goed over was gekomen bij anderen. Gebrek aan geld. Of een geweldig plan dat in mijn hoofd bleef hangen.

De laatste jaren lig ik niet zo vaak wakker van dingen. Als er al iets naar boven komt, vraag ik mezelf af: “kan ik hier nú iets aan doen?”. Meestal is het antwoord nee en dan laat ik het bewust los, met het voornemen om er na het wakker worden mee aan de slag te gaan. Dat helpt meestal.

Soms lig ik wakker omdat er allemaal inspiratie naar boven komt. Daar ben ik dan dankbaar voor (al baal ik altijd even van het ongelukkig tijdstip, maar blijkbaar heb ik er overdag niet naar geluisterd), pak pen en papier en ga het allemaal opschrijven.

De afgelopen jaren heb ik wakker gelegen:

  • Vanwege mijn zieke vader (Een keer ben ik opgestaan om te gaan lezen. Geen slaap, maar dan in ieder geval de tijd voor een goed boek. Een andere keer heb ik midden in de nacht een Mailchimpcursus gedaan. Leek me handig om het onaangename met het nuttige te verenigen.)
  • Omdat ik me zorgen maakte over mijn inkomsten als ondernemer (Soms hielp het om mijn zorgen van me af te schrijven. Of om een overzicht van inkomsten en uitgaven te maken. Andere keren kwamen hierdoor allemaal nieuwe plannen en ideeën los.)
  • Doordat ik me afvroeg of ik wel genoeg uit het leven haal en of ik mijn kennis en talenten wel goed aan het benutten ben (Dit overvalt me soms. Ik zie dat als een teken dat ik overdag niet goed naar mijn hart heb geluisterd, mezelf niet heb gehoord. Lezen en van me afschrijven helpt.)
  • Doordat ik tot net voor bedtijd intensief achter mijn laptop of mobiel heb gezeten (Daardoor blijven je hersensen actief en ik voel dat ook. Even lezen helpt vaak.)

Mede dankzij mijn Vipassana retraite, lukt het me om in ieder geval te accepteren dat ik wakker ben. Wakker zijn en daar ook nog eens boos of gefrustreerd over zijn, heeft helemaal geen zin. Het helpt me om tegen mezelf te zeggen dat wat er ook speelt, morgen vroeg genoeg is om me er bezig mee te houden. Als mijn hoofd overloopt omdat ik me bedenk wat ik allemaal nog moet doen of regelen, helpt het me om tegen mezelf te zeggen dat deze taken heus nog in mijn hoofd zitten als ik morgen wakker word. Ik sta meestal ook even op. Drink wat water, loop een rondje. En ga dan als een nieuwe start weer in bed liggen.

En inmiddels weet ik dat ik bepaalde dingen overdag kan doen (of juist laten), om ervoor te zorgen dat ik beter slaap.

Wat je er overdag aan kan doen om niet wakker te liggen door zorgen of omdat je overprikkeld bent:

  • Zorg dat je tijdens de dag minimaal een moment hebt dat je geen nieuwe input van buiten krijgt. Zonder tv, laptop, tablet, mobiel, boek of tijdschrift voor je neus. Zo krijgen gedachten die gewoonlijk ’s nachts komen, al eerder de kans om van zich te laten horen.
  • Luister zoveel mogelijk naar wat je hart je te vertellen heeft. En neem dat serieus.
  • Doe elke dag iets waar je trots op bent. Al is het iets kleins.
  • Laat dingen los.
  • Zorg dat je je vervuld voelt.
  • Maak niet alles even belangrijk. Zie alles  meer in perspectief.
  • Doe elke dag een stapje (mag heel klein zijn) waarmee je dichter bij je idee/plan/droom komt.
  • Schrijf voor het slapen iets op waar je dankbaar voor bent die dag (ik ben daar vorig jaar mee begonnen, met een dankbaarheidspot te vullen).

Ik ben benieuwd: lig jij weleens wakker? Waarvan? En wat helpt jou om minder wakker te liggen?

Doe een ding tegelijk

Het klinkt zo simpel en toch doen mensen het zelden: een ding doen. Een hele tijd leek het goed als je meerdere dingen tegelijk kon doen. En multitaskend deden we alles door elkaar. Inmiddels zijn er genoeg bewijzen gevonden dat een mens helemaal niet kan multitasken. In ieder geval niet twee dingen waar je je hersenen voor nodig hebt. Doe dus een ding tegelijk. Rustiger voor jezelf. En grotere kans dat je aan het eind van de dag nog weet wat je allemaal gedaan hebt.

Van die momenten

Stel je voor: je hebt de tv aan, er komt een berichtje binnen op je telefoon dat je even leest, je denkt aan iets dat je op je boodschappenbriefje zet en ondertussen typ je tussendoor verder aan die mail waar je mee bezig bent. Het lijkt misschien alsof je dit allemaal prima tegelijk kan doen. Maar je hersenen denken daar anders over. Ze moeten schakelen tussen alle verschillende taken die je doet. En dat kost tijd. In plaats van tijd te besparen, ben je overal dus juist langer mee bezig.

De drukte van alles tegelijk

Mensen doen vaak van alles tegelijk omdat ze het druk hebben. En daarmee het gevoel krijgen dat niet alles afkomt. Alles tegelijk doen is zelden de oplossing. Je aandacht is er op deze manier niet goed bij. En vaak weet je daardoor niet meer precies wat je gedaan hebt. Daar over nadenken kostje extra tijd. Tijd die je je had kunnen besparen als je het meteen met aandacht had gedaan.

Een ding met aandacht

De oplossing is even briljant als simpel: doe een ding tegelijk. Praat je met iemand? Richt dan al je aandacht op dat gesprek. Ben je aan het werk op je laptop? Zorg dat dit het enige is wat je op dat moment doet. Kijk je tv? Leg dan alle andere beeldschermen (mobiel, ipad, laptop, etc) aan de kant. Lees je een boek? Ga er dan even goed voor zitten. Heb je een whatsapp-gesprek? Concentreer je er volledig op. Heb je een telefoongesprek? Richt dan al je focus op dat gesprek. Ben je aan het koken? Ga er volledig in op en geef het al je aandacht.

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Deel niet alles

Ik vind het geweldig dat we tegenwoordig veel kunnen delen via sociale media. Delen kan leiden tot inspiratie, verbindingen, contacten en meer mooie dingen. Afgelopen dagen betrapte ik me er echter op dat ik bij het zien of denken van mooie dingen meteen dacht ‘hoe en waar dit te delen’. En zo ging het moment zelf ineens voorbij. Was ik vergeten er écht van te genieten of het helemaal tot me door te laten dringen. Bij deze de oproep aan mezelf en ieder die dit leest: sta meer stil en deel niet alles.

Alles kan meteen

We leven in een wereld waar alles meteen kan. Foto’s zie je direct terug op je camera of mobieltje. En kan je meteen naar anderen doorsturen. Smsjes en whatsappjes komen na een druk op de knop bij de ander aan. Alles wat je wilt zien of weten, kan je snel terugvinden op youtube. Of ergens anders op het wereldwijde web. Alles wat je ziet, leest en denkt kan meteen met anderen gedeeld worden. En dat doen we ook massaal.

Nu is het moment

Ik vind het altijd raar als ik ergens lees ‘dit concert is echt geweldig’, of ‘de film waar ik nu naar kijk is heel erg mooi’. Waarom er iets van missen door je aandacht te besteden aan het delen van hoe mooi je het vindt? Ieder moment komt maar een keer. En als het een geweldig of mooi moment is: ga er eens helemaal in op! Geniet er volledig van. Sta wat vaker stil. Voel hoe het voelt. Wat het met je doet. Of het je raakt. En deel het daarna pas met anderen. Of niet.

Leef het leven

Het leven zit namelijk vol met leuke, mooie, bijzondere, ingewikkelde, stomme, grappige, vreemde, ontroerende, suffe, intense, broze, indrukwekkende, lieve en dagelijkse momenten. Het is bijna niet te doen om alles altijd helemaal te ervaren. Laat staan het te delen. Dus de volgende keer dat je iets wilt delen dat je ziet, hoort, leest, denkt: adem eerst even in en uit en probeer het moment zelf te ervaren. Tot het volgende moment zich aandient. En het volgende.. En het daarop volgende..

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

10 manieren om even afstand te nemen

Bezig zijn met doen wat je wilt en waar je energie van krijgt is interessant en leuk. En bij vlagen enorm vermoeiend. 
Wat is het mooi als je van de weg kan genieten en leert dat iedere stap blijkbaar nodig is. Ook al lijkt deze in de verkeerde richting of zelfs een stap terug te zijn.
 Op zo’n momenten afstand nemen kan wonderen doen.

Krampachtig

Hoe intensiever je bezig bent met ontdekken en uitzoeken, hoe moeilijker het lijkt om los te laten. Het gaat maar door… Wat je vandaag ontdekt zodat je doel helder wordt, kan over een paar weken of maanden ineens een vaag punt in de verte zijn. Wat je gisteren nog energie gaf om te doen, kan over een tijdje ineens futloos maken.

Geluk is een richting, geen punt

Dat ervaar ik zelf al jaren zo. De ene hobbel bleek wat groter dan de anderen, maar ik weet inmiddels zeker dat er altijd weer eentje komt. En… ik ben ze leren waarderen. De hobbels zorgen er namelijk voor dat ik blijf toetsen of ik op de goede weg zit. Waar wringt het bij mij? Ben ik nog wel aan het doen waar ik energie van krijg? Alleen door te doen kom jij er achter wat er bij je past en hoe jij de dingen het beste kan doen. 
Sta stil, neem afstand en kijk. Soms met een zucht, soms met verbazing, soms met een grote schaterlach.

Mijn 10 dingen

Ik heb een lijstje gemaakt met 10 dingen mij helpen om afstand te nemen:

  1. Muziek aan en plaatjes en quotes uit tijdschriften knippen (o.a. voor mijn verwonderkaarten)
  2. Naar een filmhuisfilm.
  3. Wegduiken in de wereld van een mooie roman of tijdschrift.
  4. Meer over mezelf of de wereld (her)ontdekken door de woorden van een zelfhulp/management/doe-boek.
  5. Een eindje wandelen.
  6. Met een vriend(in) wat kletsen: dingen zien er heel anders uit als ik ze hardop zeg en ze uit mijn hoofd gaan.
  7. Sporten.
  8. Opruimen en ordenen in mijn huis.
  9. Dansen.
  10. Even helemaal niks. Of uit het raam staren.

Jouw 10 dingen?

Maak een lijstje met de 10 dingen die jij kan doen om afstand te nemen. Ontdek, ervaar en kijk wat er voor jou werkt. 
Gun jezelf om daar soms iets van te gaan doen. En laat de rest even los!

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Sta eens stil en kijk om je heen

Naar beneden. Naar boven. Een punt ver weg. Of juist heel dichtbij. Sta eens stil in plaats van door te razen. Kijk en verwonder je over al het kleins en groots dat er in en om je heen gebeurt en te zien is. Sta stil. En merk dat de tijd minder snel gaat.

Rennen, vliegen, haasten

Mensen hebben de neiging om sneller te gaan als ze het druk hebben. Gehaast nog even dit afmaken. Vlug nog even dat mailtje eruit. Hop nog even naar de supermarkt. Sprinten om de trein te halen. Rennen, vliegen, haasten. En waarom? Om nog meer te kunnen doen. En het zo alleen maar drukker te krijgen. Juist in deze tijden is het belangrijk om soms even stil te staan. Een pas op de plaats zet. Niet blijven rennen, maar een paar seconden stilstaan zorgt ervoor dat de tijd minder snel gaat.

Als je om je heen kijkt zie je het leven

Zoals de vormen die de wolken nu hebben. De slak met het mooi huisje dat langzaam zijn pad vindt. Het bejaarde echtpaar dat elkaars hand vasthoudt en samen broos en in hun eigen tempo de wereld in stapt. De aardbei die op een hartje lijkt. Het mooie standbeeld in je straat waar je normaal aan voorbij loopt. De bijzondere spiegeling in het raam. De mooie kleuren die de snoepjes in een snoeppot hebben. De zon die net wat stralen tussen de bomen door laat schijnen. Dat vergeten boek in je boekenkast.

Paar seconden stilstaan

Gun het jezelf om een paar keer per dag een paar seconden stil te staan. Te wachten voor het rode stoplicht en om je heen te kijken. Je mobiel even in je tas te laten en uit het raam te kijken. Te kijken wat er om je heen gebeurt in de trein. Even te zitten en te voelen wat er is. Iets te laten bezinken in plaats van het meteen de virtuele wereld in te gooien.

Zelf maak ik vaak foto’s van de dingen om me heen als ik even stilsta. Bekijk ze hier.

Probeer vandaag bewust een paar keer per dag een paar seconden stil te staan. En ontdek wat er in en om je heen gebeurt. Ik ben benieuwd naar je bevindingen!

In 2012 verscheen er iedere dinsdag een mijn artikel van mij op de oude site van Vrouw & Passie. Bekijk ze hier allemaal.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén