Tag: offline

Terugblik op het eerste half jaar loslaten

Een halfjaar geleden ben ik meer dan ooit gaan loslaten. Ik had mijn huur opgezegd, veel spullen weggedaan en ging naar Ierland om daar vrijwilligerswerk te doen tegen kost en inwoning bij verschillende projecten. Ik begon begin augustus bij het boeddhistisch retraite centrum Dzogchen Beara. In ieder geval de eerste maanden wilde ik niet op social media, veel meer offline zijn en ook koos ik ervoor om mijn smartphone niet mee te nemen.

Ik ben ontzettend blij dat ik deze keuze heb gemaakt.

Heb geen seconde spijt gehad van mijn beslissing om veel los te laten en weg te gaan van mijn woonruimte, omgeving, spullen, mensen en gewoontes. Van te voren wist ik niet precies hoe lang ik weg zou blijven. Een half jaar kon sowieso, daarna zou ik (in ieder geval even) naar Nederland moeten gaan in verband met dd reisverzekering en om wat praktische dingen te regelen. Verder had ik niet vastgelegd hoe lang ik op die specifieke plek zou blijven. Of waar ik verder allemaal naartoe zou gaan. Ik gaf mezelf de ruimte en vrijheid om te ervaren wat per moment goed en passend zou voelen.

Uiteindelijk ben ik 5 1/2 maand op dezelfde plek gebleven.

Twee maanden was van tevoren afgesproken en als het aan twee kanten zou bevallen kon het langer worden. Het beviel me heel goed: het mindful schoonmaken, de schitterende natuur, de goede energie, het dagelijks mediteren, de leuke mensen, de lieve katten, het heerlijke vegetarische lunchbuffet, het grotendeels offline zijn (er was weinig mobiele telefoon bereik, geen wifi voor gasten en beperkte internetmogelijkheden voor vrijwilligers), de goede gesprekken en de retraites waar ik grotendeels aan mee mocht doen. Andersom waardeerden zij mijn inzet, opmerkzaamheid, verantwoordelijkheidsgevoel, schoonmaakkwaliteiten (blijk ik daar gewoon best goed in te zijn als ik me er toe zet), heldere communicatie en humor.

Binnen 2 maanden voelde ik duidelijk dat ik er nog langer wilde blijven, op deze bijzondere en leerzame plek. Dat kon. En ergens in oktober waren er verschuivingen en schoof de assistent-manager op naar manager accomodatie. Zij was 2 dagen in de week weg voor haar deeltijd studie en ze vroegen of ik die dagen veel van haar taken wilde overnemen. Dat besloot ik te doen en daarmee maakte ik meteen de keuze om daar tot eind januari te blijven.

Dat was even schakelen, van werken met mijn handen naar meer werken met mijn hoofd.

Tegelijkertijd besloot ik ergens in die tijd ook om mijn smartphone naar me op te laten sturen. Alles samen voelde het ineens veel drukker allemaal. Ik ben erg blij dat ik dat allemaal ervaren heb terwijl ik nog op die serene plek was, in een omgeving met dagelijkse meditatie. Dat maakte het mogelijk om bewuster op te merken wat het met me deed en hoe ik daar mee om wilde gaan.

Mijn schrijversbloed begon ook weer op te borrelen en omdat ik al maanden in het Engels las, praatte en dacht, ben ik toen een Engelstalige blog begonnen: happy without reason. Daarnaast verstuurde ik al vanaf mijn vertrek ongeveer een keer per maand een Nederlandstalige mailupdate (en dat blijf ik doen, aanmelden daarvoor kan via hier.)

Mijn avontuur gaat namelijk verder.

Eind vorige week ben ik terug naar Nederland gegaan (omdat ik wat praktische dingen te regelen had en vanwege de 180 dagen regeling die bij mijn gekozen doorlopende reisverzekering zat) en maandag vertrek ik weer. Terug naar Ierland. Naar een andere plek om vrijwilligerswerk te doen. Op een plek waar ze zich bezighouden met ecotoerisme en waar ze veel in en met de natuur leven. Ik kijk er naar uit om te ervaren hoe dat voor me is. En weer nieuwe dingen te leren. Ik blijf daar in ieder geval een maand. Misschien ook weer langer. Ik heb geen idee hoe het loopt.

Wat ik wel weet, is dat deze manier van loslaten, leven en ontdekken nu goed bij me past.En dan merk ik al doende wanneer het tijd is om iets anders te gaan doen, of meer vastigheid te zoeken, of juist meer los te laten.

Zolang ik goed naar mijn hart en gevoel blijf luisteren en handelen, wordt de volgende stap steeds vanzelf duidelijk.

Meer zien? Bekijk mijn foto’s op Flickr en Instagram.

 

 

 

Over mijn week zonder mail en social media

Afgelopen week was ik zo goed als offline. Dat hield in: 8 dagen zonder Twitter, Facebook, LinkedIn, Pinterest, Instagram en Google+. En geen mail.

Het is me bijzonder goed bevallen.

Via de verschillende media had ik aangekondigd dat ik er even niet te vinden was. Dat leverde reacties van bewondering en instemming op. Her en der iemand die dat ook wel wilde, maar zei het niet te kunnen. Daar geloof ik niet zo in. Als je zoiets als dit besluit, dan kan je het. Als je het echt wilt. En ik wilde het echt.

Waarom?
Omdat ik de laatste tijd merkte dat ik erg onrustig werd van al mijn mails en alle social media. Van alle input. Het leidde me af. Van verder en dieper nadenken, voelen, ervaren en bezig zijn met de dingen die er echt toe doen voor mij. Zowel op ondernemersvlak als daarbuiten. Al komt de essentie daarvan eigenlijk op hetzelfde neer. Ontdekte ik. Maar weer eens.

Deze week was ik wel aan het werk. En had ik werkafspraken. Als daar iets in zou veranderen, konden mensen me bellen. Of ik hun. Maar dat was niet aan de hand.

Het was veelbetekend dat een aantal mensen die ik deze week tegenkwam, tegen me zeiden ‘je bent niet bereikbaar deze week!’. Jazeker wel. Via de telefoon. Of in levende lijve. Interessant dat deze mensen ‘offline zijn’ gelijk stellen met ‘onbereikbaar zijn’. Mede door deze gedachte bekijken veel mensen de hele dag door hun mail. En de vele social media-sites.

Het ging voor mij vooral over loslaten. Even niet toegeven aan die impulsen om te lezen of te delen via een of ander online platform. Ik voelde soms wel een tweet of bericht opkomen, maar plaatste dus niks. En de urgentie bleek een paar uur ook helemaal weg.

Mijn beeld over wat urgent of nodig is om te delen, is wat verschoven.

Ik merkte dat ik meer tijd, energie en vooral zin had om met mensen te bellen. En af te spreken.  Dat is me heel veel waard.

Het geeft me een fijn gevoel en rust als ik mijn grenzen stel op dit gebied. Met ingang van deze week heb ik dan ook met mezelf afgesproken om maximaal 3 doordeweekse dagen naar mijn mail en social media te kijken. En als ik de behoefte of noodzaak voel ook nog een dag in het weekend.

Hoe lang ik dat ga doen en of me dat gaat bevallen, is een kwestie van uitproberen en doen.

Wat ik wel heb gemerkt is dat heel veel afspraken hebben in een week me meer afhoudt van verder en dieper nadenken, voelen, ervaren en bezig zijn met de dingen die er echt toe doen voor mij. Een jaar of twee geleden heb ik eens een afspraakloze week gepland. Dat ga ik binnenkort weer doen. Om te ervaren wat dat me oplevert.

En hoe werkt dat voor jou?
Wat zou jij meer kunnen doen of laten om beter tot je recht te komen?

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén