Tag: vraag

Wie ben ik om de leefomgeving van levende wezens overhoop te halen?

Dat vroeg ik me af toen ik vanochtend aan het werk was in mijn eigen tuintje. Zittend op de grond trok ik er onkruid weg. Met een klein schoffeltje ploegde ik de grond een beetje, om zo de diepere wortels los te wrikken.

Ondertussen zag ik kleine, krioelende beestjes in diverse vormen en maten. Ik had hun omgeving door de war gehaald en ze leken te rennen voor hun leven. Binnensmonds mompelde ik naar ze: ‘ik doe je geen kwaad, je kan dadelijk een nieuw plekje uitzoeken hier’.

Maar eerlijk gezegd had ik geen idee. Hoe ze precies wonen en leven. Of ze gewoon een nieuw stukje onder de grond kunnen uitzoeken of dat ik door mijn handelen hele structuren, wegen, vriendengroepen en families uit elkaar had gehaald.

Mijn doel was om het tuintje van mijn nieuwe huisje meer eigen te maken. Wat orde in de chaos te scheppen. Dood blad en onkruid te verwijderen. Samen met oude sigarettenpeuken en kleine stukjes bouwmateriaal die tevoorschijn kwamen.

En al doende kwam er een hele essentiële vraag naar boven die veel verder reikt dan alleen mijn tuintje. Een vraag die geen pasklaar antwoord voor me heeft, maar wel vele lagen in zich heeft als ik me deze soms af blijf vragen.

Wie ben ik om de leefomgeving van levende wezens overhoop te halen?

Waarom voer jij je idee niet uit?

Deze week deed ik mee als gastdocent op de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Het college was voor studenten CMV die bezig bezig met het onderdeel Onderzoek en Innovatie. Ik zat er vanuit mijn rol als afgestudeerd CMV-er, met eigen onderneming en betrokken bij cocreatie-projecten als de Waarmakerij, Waarmaakdagen en ‘8 uur overwerken voor het goede doel‘. De docent schreef:

Het eerstvolgende hoorcollege gaat over cocreatie/ waarde toevoegen. Ik verzorg dat hoorcollege en het lijkt me leuk om jou dan uit te nodigen als deskundige aan wie studenten dan vragen kunnen stellen a la College Tour. Het is de bedoeling dat zij dat college voorbereiden door o.a. de website van jou en van de Waarmakerij te bekijken.
Aan de hand van vragen vertelde ik over mijn studietijd, mijn lange zoektocht naar mijn ideale baan, de wens om altijd dat te doen wat er het beste bij me past, mijn manier van ondernemen, waarom mensen zich soms inzetten zonder dat ze er geld voor krijgen en de projecten waar ik aan bijdraag.
De studenten stelden verschillende soorten vragen, waarvan twee me het meest zijn bijgebleven.
Op welke manier zet jij wat je geleerd hebt bij CMV in bij je onderneming?
Ik gaf aan dat ik deze vraag niet echt kan beantwoorden, omdat ik niet op zo’n manier denk. Alles wat ik ooit geleerd heb, wordt een onderdeel van mij en dat uit zich in alles wat ik doe: werk, omgaan met anderen mensen, hoe ik thuis leef. Ik kreeg deze vraag ook van mensen toen ik het certficaat NLP Master had. “Hoe zet je dat in in je werk?” Ook daar vind ik dat niet te beantwoorden. Het is kennis die ik heb opgedaan en die uit zich in alles, niet een-op-een in mijn werk.
 We kregen het over het delen van ideeën en een studente vertelde dat ze samen met iemand een idee had e dat ze dat liefst niet wilde delen, want dan was er de kans dat anderen er mee vandoor gingen. Ik vertelde dat iemand zelden er precies met jouw idee vandoor kan gaan, omdat die persoon anders is dan jij. De uitvoering wordt dan hoe dan ook anders. En als je ideeën deelt, heb je de kans dat anderen het zo aanspreekt dat ze mee willen doen! Ik nodigde haar uit om haar idee te delen en dat deed ze. Het bleek dat diverse andere mensen in de groep dat idee ook weleens gehad hadden. Twee studenten hadden er zelfs al ooit een plan voor geschreven. Dit gaf mooi aan dat een idee vaak op meerdere plekken tegelijk leeft. En dat het delen dus goed is: zo kunnen de krachten gebundeld worden. Of er worden twee toch net iets andere ideeën uitgevoerd. Maar vaak gebeurt er niks. Want veel mensen voeren hun plannen niet uit.
Toen kwam de volgende vraag die me bijbleef:
“Waarom voeren mensen hun plannen niet altijd uit?”
 Mooie vraag om bij stil te staan.
Ik gaf aan dat daar verschillende redenen voor kunnen zijn.

  • Een is tijd. Het daadwerkelijk uitvoeren heeft tijd nodig en die moet je maar net hebben. Of er aan willen besteden.
  • Delen kan eng zijn. Als jij een nieuw idee deelt, kunnen mensen daar van alles van gaan vinden. En niet alleen positief. Dus hou je soms een idee maar voor je.
  • Mensen geven vaak bij voorbaat al op omdat ze denken dat het toch niet gaat lukken.
  • Ze hebben geen geld en denken dat alles daarmee meteen stopt.
Hoe zit dat bij jou?
Voer jij je ideeën uit of heb jij een reden bedacht om er niet mee aan de slag te gaan? 

Kies jij ervoor om over jouw drempels heen te stappen?

Ze was deelnemer bij mijn schrijfworkshop ‘Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!’.
Net zoals de anderen schreef en deelde ze volop mee. En dacht ze enthousiast mee met de anderen.

Maar ze zag overal drempels op haar pad. Steeds als ze haar idee noemde werd het gevolgd door een reden waarom het toch echt niet kon lukken.

Ik zei tegen haar dat haar grootste vraag voor zichzelf was:
Wil je echt dat er dingen veranderen? Of kies je ervoor om negatief te zijn over alles wat je eigenlijk wilt? Blijf je liever voor je drempels staan in plaats van er overheen te stappen?

Beide is uiteraard goed. Het is haar leven, zij kan kiezen.

En dat is precies wat het zijn: keuzes.
Ze kan ervoor kiezen om haar mooie idee niet uit te voeren. Omdat ze bang is. Omdat ze zichzelf te oud vindt. Omdat ze niet tevreden is met haar leven zoals het al jaren is, maar zoals ze het nu eenmaal gewend is. Omdat ze inmiddels gewend is om naar de negatieve kant te kijken.

Of.

Ze kan ervoor kiezen om haar mooie idee wel serieus te nemen. Om te merken dat er een twinkeling in haar ogen komt als ze er over vertelt. Om te ervaren dat er een energie en zachtheid over haar heen komt als ze zonder negatief oordeel vertelt wat ze eigenlijk echt wil doen.

Ik heb haar uitgenodigd om de vraag mee naar huis te nemen en een antwoord voor haarzelf te zoeken. Ik ben heel benieuwd waar ze voor gaat kiezen. Zij zelf ook.

En jij?

Doe jij helemaal wat je wil doen? Of zie jij drempels die je in de weg staan?
Welke keuze maak jij: stap je over je drempels heen?
Of staar je er wat mopperend naar in de hoop dat ze een keer verdwijnen?

En ik weet het. Drempels zijn eng. Misschien kom je er niet in een keer overheen. Je kan ook struikelen. Maar ook weer opstaan. En in ieder geval trots zijn op jezelf omdat je stappen zet, op weg naar wat je écht wil doen.

Dus waar kies jij voor?

 

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén